پس از وفات حکیم ابوالقاسم فردوسی در قرن یازدهم مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میلادی شعر سرا مالامال شهرت اهل ایران، واعظ طبرستان اذن دفن پیکر اورا در هیچ آرامگاهی نداد. این فرد به جهت تعصب های مذهبی خویش اینگونه فرمانی را صادر کرد. به این ترتیب، به بدون چاره پیکر این شعر سرا والا را در گلشن خویش وی به خاک سپردند. این گلشن در شهر تابران توس در حدود دروازه شرقی رزان قرار داشت.
آرامگاه فردوسی زیارتگاه اهل علم و معرفت بود و با آنکه بارها آن را با خاک یکسان کردند از تازه ساخته می شد. خبری خیر چندان موثق ساختن اولین سازه بر گور آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد ابوالقاسم فردوسی را به سپهدار توس در حین فردوسی، یعنی ارسلان جاذب سپهدار توس نسبت داده، که بیان وی در سرآغاز شاهنامه آمده میباشد.
صد سال بعداز مرگ فردوسی در ۵۱۰ نظامی عروضی مدفن شعر سرا حماسه سرای جمهوری اسلامی ایران در باغی وابسته به خویش شعر سرا زیارت کرد، و ششصد سال سپس وقتی که عبیدخان ازبک به تیشه تعصب آن را ویران کرده بود حکم دهنده نورالله شوشتری به شرف زیارت آن نایل آمد. بعد ها درسال ۱۳۰۲ ه.ق که میرزا عبدالوهاب خان شیرازی نصیرالدوله (آصف الدوله) والی خراسان بود، به امر آن مرد آرامش دوست محل دفن فردوسی به قرائن و اثرها و علائمی، در باغی داخل و طوس گزینش شوید و بنایی آجری بر آن ساخته شد.
بعد، در زمان صفوی به جهت اهمیتی که شهر مشهد و رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد محیط آن در لحاظ پادشاهان صفوی داشت، مجدد این سازه بازسازی شد. همینطور، در زمان پهلوی نخستین که روحیه ملی گرایی ارتقا یافته بود، فرهنگیان از رضاشاه درخواست کردند آرامگاهی درخور شخصیت ابوالقاسم فردوسی بسازد. در صدر سعی بر این بود که مساحت آرامگاه فردوسی اندکی توسعه یابد تا بنایی درخور رده فردوسی بسازند.
به این ترتیب، فردی به اسم کیخسرو شاهرخ، ۲۳ هزار مترمربع از باغی را که در نزدیکی بقاع قرار داشت از صاحب و مالک آن خریداری و نثار رضاشاه کرد. همینطور، فردی به اسم حسین ملک از ثروتمندان اهل ایران هفت هزار متر مربع از زمین خویش را برای این فعالیت اهدا نمود. براین اساس، زمین های اهدایی و خریداری گردیده در چنگ بانیان آرامگاه قرار گرفت. در سال ۱۳۰۵ شمسی به سفارش انجمن اثر ها ملی کشورایران مقرر شد هم زمان با برگزاری کنگره هزاره فردوسی، بنای شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد آرامگاه فردوسی در توس به روش ای باشکوه و درخور ساخته و رونمایی گردد.
پس از وفات حکیم ابوالقاسم فردوسی در قرن یازدهم مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میلادی شعر سرا مالامال شهرت اهل ایران، واعظ طبرستان اذن دفن پیکر اورا در هیچ آرامگاهی نداد. این فرد به جهت تعصب های مذهبی خویش اینگونه فرمانی را صادر کرد. به این ترتیب، به بدون چاره پیکر این شعر سرا والا را در گلشن خویش وی به خاک سپردند. این گلشن در شهر تابران توس در حدود دروازه شرقی رزان قرار داشت.
آرامگاه فردوسی زیارتگاه اهل علم و معرفت بود و با آنکه بارها آن را با خاک یکسان کردند از تازه ساخته می شد. خبری خیر چندان موثق ساختن اولین سازه بر گور آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد ابوالقاسم فردوسی را به سپهدار توس در حین فردوسی، یعنی ارسلان جاذب سپهدار توس نسبت داده، که بیان وی در سرآغاز شاهنامه آمده میباشد.
صد سال بعداز مرگ فردوسی در ۵۱۰ نظامی عروضی مدفن شعر سرا حماسه سرای جمهوری اسلامی ایران در باغی وابسته به خویش شعر سرا زیارت کرد، و ششصد سال سپس وقتی که عبیدخان ازبک به تیشه تعصب آن را ویران کرده بود حکم دهنده نورالله شوشتری به شرف زیارت آن نایل آمد. بعد ها درسال ۱۳۰۲ ه.ق که میرزا عبدالوهاب خان شیرازی نصیرالدوله (آصف الدوله) والی خراسان بود، به امر آن مرد آرامش دوست محل دفن فردوسی به قرائن و اثرها و علائمی، در باغی داخل و طوس گزینش شوید و بنایی آجری بر آن ساخته شد.
بعد، در زمان صفوی به جهت اهمیتی که شهر مشهد و رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد محیط آن در لحاظ پادشاهان صفوی داشت، مجدد این سازه بازسازی شد. همینطور، در زمان پهلوی نخستین که روحیه ملی گرایی ارتقا یافته بود، فرهنگیان از رضاشاه درخواست کردند آرامگاهی درخور شخصیت ابوالقاسم فردوسی بسازد. در صدر سعی بر این بود که مساحت آرامگاه فردوسی اندکی توسعه یابد تا بنایی درخور رده فردوسی بسازند.
به این ترتیب، فردی به اسم کیخسرو شاهرخ، ۲۳ هزار مترمربع از باغی را که در نزدیکی بقاع قرار داشت از صاحب و مالک آن خریداری و نثار رضاشاه کرد. همینطور، فردی به اسم حسین ملک از ثروتمندان اهل ایران هفت هزار متر مربع از زمین خویش را برای این فعالیت اهدا نمود. براین اساس، زمین های اهدایی و خریداری گردیده در چنگ بانیان آرامگاه قرار گرفت. در سال ۱۳۰۵ شمسی به سفارش انجمن اثر ها ملی کشورایران مقرر شد هم زمان با برگزاری کنگره هزاره فردوسی، بنای شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد آرامگاه فردوسی در توس به روش ای باشکوه و درخور ساخته و رونمایی گردد.
مسجد الزهرا احمدآباد مشهد؛ نقش مسجد در تربیت دینی نسل امروز