شفا دریافت کردن و بلند شدن از بستر بیماری که در قضیه فکری انسان قدیم به منزله یافتن عمری مجدد بود و گاه پیرو نذری برای اطعام و عفو شکل میگرفت مناسبت دیگری برای جشن و پایکوبیهای خانوادگی بود. [۲۱۶]
درین مورد ها به ویژه بایستی از پایکوبیهایی حافظه کرد که پس از حجامت و فَصْد یا این مسجد الزهرا احمدآباد مشهد که بهبود یافتن از جراحات، در خانوادههای سلطنتی برگزار میشد. [۲۱۷][۲۱۸][۲۱۹][۲۲۰][۲۲۱][۲۲۲]
۲.۵.۶ - رجوع و برگشت از مهاجرت
به تندرست بازگشتن از مسافرت به ویژه مهاجرت به بخشها دوردست به منجر دشواریهای آن در ادوار قدیم و خطرها مختلفی که جان و جنس مسافر را ارعاب می کرد درحقیقت به منزله گذشتن از مرحلهای مشقت بار در معاش در خور جشن و پایکوبی به چنگ آوردن و شادباش بیان کردن بود. [۲۲۳]
این ترسیم در زمان اسلامی به ویژه در رجوع از مسافرت حج که آن نیز به مثابه تولدی آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد شیخ، نوعی از گذر محسوب میگردد [۲۲۴] و بین شیعه ها در برگشت از هجرت زیارتی به عتبات، شرح یافته میباشد.
گو اینکه حاجی یا این که [[|زائر]]، گذشته از عزیمت به این سفرها در خانه خویش مجلسی میآراید و ولیمه می دهد و از حاضران طلب عفووبخشش مینماید، همواره مراسم استقبال از وی در هنگام رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد رجوع و برگشت باشکوهخیس میباشد و گاه تا تعدادی روز به ارتفاع میانجامد.
رفتارهای جشنی در رجوع حجاج، در کشورها شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد ی عربی به ویژه عراق و مصر بسیار قابل دقت میباشد (برای جزئیات بدین منابع مراجعه نمایید [۲۲۵][۲۲۶]).
در مصر، علاوه بر پایکوبی روز رجوع و برگشتِ حاجی (حَفْلَةُ النُّزُول)، پس از یک هفته جشن و پای کوبی دیگری (حفلة السُّبُوع) نیز به دوران یک شبانهروز در خانه وی برگزار می شود. [۲۲۷]
مسافران در رجوع و برگشت از هر کدام از سفرها به عنوان مثال حج، به اهل و عیال و نزدیکان خویش، سوغات مسافرت پیشکش مینمایند.
۲.۶ - جشن و پای کوبیهای سیاسی و حکومتی
خلفا و سلاطین و حاکمان مسلمان نیز همزیرا بقیه حاکمان، پول هایی هنگفت از درآمد و گنج میهن خویش را صرف برگزاری اشکال و اقسام پایکوبیهایی میکردهاند که مهم ترین کارکردشان، تحکیم و تقویت بنیان حکومت و ارتقا محبوبیت حاکمان بود.
۲.۶.۱ - تاجگذاری
عمدهترین جشن و پایکوبیهای حکومتی عبارت بودهاند از: جشن و پایکوبیهای جلوس/ بر تخت نشستن، تاجگذاری یا این که بیعت با خلیفه یا این که فرمانروا تازه که گاه سالگردهای آنها نیز پای کوبی گرفته میشد. [۲۲۸][۲۲۹][۲۳۰][۲۳۱][۲۳۲][۲۳۳][۲۳۴][۲۳۵][۲۳۶][۲۳۷][۲۳۸][۲۳۹]
۲.۶.۲ - وصال به منصب
جشن و پای کوبیهای وصال به منصب و مقامی اساسی در حکومت در سطح وزیران، دستورروایان ولایات و بعضا منزلتهای بهتر دیگر و نیز مراسم خلعت دریافت کردن از خلفا و سلاطین [۲۴۰][۲۴۱][۲۴۲][۲۴۳][۲۴۴][۲۴۵] (برای گونه های خلعتهای اعطایی مرسوم و آداب پوشیدن آنان بهاین منبع [۲۴۶] و جشن و پای کوبی اعلام ولایت عهدی بهاین منبع [۲۴۷] مراجعهنمایید).
۲.۶.۳ - سفرهای فرمان روا
پایکوبیهای عزیمت پادشاه به سفر یا این که برگشت وی و به ویژه رهسپارشدن لشکریان حکومتی به جنگی اساسی و بیشخیس رجوع پیروزمندانه سپاهیان از مبارزه. [۲۴۸][۲۴۹][۲۵۰][۲۵۱][۲۵۲]
۲.۶.۴ - ناکامی نظامی
گاهی تایم ها حکومتها، در شکل مواجهه با ناکامیهای نظامی نیز به تیتر ترفندی تبلیغاتی، پای کوبیهای همگانی ترتیب میدادند (برای مثالهایی از این جشن و پای کوبیها در زمان عثمانی پس از عقبنشینی یا این که لشکرکشیهای ناموفق محمد دوم در ۸۶۲، سلیمان رسمی در ۹۳۷ و خواسته سوم در ۹۹۰ به دانشنامه اسلام رجوع نمایید).
۲.۶.۵ - دیپلماتیکی
جشن و پای کوبیهای دیپلماتیک که عمدتاً در استقبال و پذیرایی از سفیرانِ خلفا یا این که سفرای فرنگی به ویژه از هند، چین، روم و فرنگ برگزار می شد و طبعاً شکوه و شرح این پایکوبیها معانی ضمنی بسیار داشت و حاکی از واحد سنجش عشق و علاقه و دقت به میهن متبوع یا این که اهمیتی بود که برای رابطه ها با دولت آن مرزوبوم قائل میشدند. [۲۵۳][۲۵۴][۲۵۵][۲۵۶][۲۵۷][۲۵۸]
بهرهبرداری بناهای نوساز. [۲۵۹][۲۶۰]
۲.۶.۶ - جشن و پایکوبیهای ملی
هماینگونه استقلال و تأسیس حکومتهای ملی در عالم اسلام، شمار متعددی از جشن و پای کوبیهای سیاسی و حکومتی را موجب میگردیده میباشد (برای مثال برای مثال در ترکیه: عید جمهوریت در ۲۸ تا ۳۰ اکتبر (به مناسبت اعلام جمهوری در ترکیه در ۱۹۲۳ میلادی)، عید ظفر در ۳۰ اوت (به مناسبت برد در پیکار دوملوپینار در ۱۹۳۲ میلادی)، عید حاکمیت ملی در ۲۲ تا ۲۴ آوریل (به مناسبت گشایش مجلس ملی ترکیه)، عید گنجلیک (جوان ها) در ۱۹ مه (به مناسبت سالروز ورود آتاتورک به خاک ترکیه)، عید آزادی در نخستین مه (به مناسبت آزادی ترکیه از اشغال معاند پس از پیکار جهانی اولیه)؛ در تونس: جشن و پایکوبیهای انقلاب در ۱۸ ژانویه، استقلال در ۲۰ مارس، برد در نخستین ژوئن، جمهوری در ۲۵ ژوئیه، خروج اشغالگران در ۱۵ اکتبر، به دنیاآمدن مدیر جمهور بورقیبه در ۳ اوت؛ در پاکستان: استقلال در ۱۴ اوت، به دنیاآمدن قائم اعظم محمدعلی جبهه در ۲۵ دسامبر [۲۶۱] در اندونزی: اعلام استقلال در ۱۷ اوت [۲۶۲][۲۶۳] در کشورایران: گذشته از انقلاب؛ اعلان حکومت مشروطه در ۱۴ مرداد و پس از انقلاب؛ اعلان جمهوری اسلامی در ۱۲ فروددین ماه، موفقیت انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن و جشن و پایکوبیهای دیگر).
شفا دریافت کردن و بلند شدن از بستر بیماری که در قضیه فکری انسان قدیم به منزله یافتن عمری مجدد بود و گاه پیرو نذری برای اطعام و عفو شکل میگرفت مناسبت دیگری برای جشن و پایکوبیهای خانوادگی بود. [۲۱۶]
درین مورد ها به ویژه بایستی از پایکوبیهایی حافظه کرد که پس از حجامت و فَصْد یا این مسجد الزهرا احمدآباد مشهد که بهبود یافتن از جراحات، در خانوادههای سلطنتی برگزار میشد. [۲۱۷][۲۱۸][۲۱۹][۲۲۰][۲۲۱][۲۲۲]
۲.۵.۶ - رجوع و برگشت از مهاجرت
به تندرست بازگشتن از مسافرت به ویژه مهاجرت به بخشها دوردست به منجر دشواریهای آن در ادوار قدیم و خطرها مختلفی که جان و جنس مسافر را ارعاب می کرد درحقیقت به منزله گذشتن از مرحلهای مشقت بار در معاش در خور جشن و پایکوبی به چنگ آوردن و شادباش بیان کردن بود. [۲۲۳]
این ترسیم در زمان اسلامی به ویژه در رجوع از مسافرت حج که آن نیز به مثابه تولدی آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد شیخ، نوعی از گذر محسوب میگردد [۲۲۴] و بین شیعه ها در برگشت از هجرت زیارتی به عتبات، شرح یافته میباشد.
گو اینکه حاجی یا این که [[|زائر]]، گذشته از عزیمت به این سفرها در خانه خویش مجلسی میآراید و ولیمه می دهد و از حاضران طلب عفووبخشش مینماید، همواره مراسم استقبال از وی در هنگام رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد رجوع و برگشت باشکوهخیس میباشد و گاه تا تعدادی روز به ارتفاع میانجامد.
رفتارهای جشنی در رجوع حجاج، در کشورها شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد ی عربی به ویژه عراق و مصر بسیار قابل دقت میباشد (برای جزئیات بدین منابع مراجعه نمایید [۲۲۵][۲۲۶]).
در مصر، علاوه بر پایکوبی روز رجوع و برگشتِ حاجی (حَفْلَةُ النُّزُول)، پس از یک هفته جشن و پای کوبی دیگری (حفلة السُّبُوع) نیز به دوران یک شبانهروز در خانه وی برگزار می شود. [۲۲۷]
مسافران در رجوع و برگشت از هر کدام از سفرها به عنوان مثال حج، به اهل و عیال و نزدیکان خویش، سوغات مسافرت پیشکش مینمایند.
۲.۶ - جشن و پای کوبیهای سیاسی و حکومتی
خلفا و سلاطین و حاکمان مسلمان نیز همزیرا بقیه حاکمان، پول هایی هنگفت از درآمد و گنج میهن خویش را صرف برگزاری اشکال و اقسام پایکوبیهایی میکردهاند که مهم ترین کارکردشان، تحکیم و تقویت بنیان حکومت و ارتقا محبوبیت حاکمان بود.
۲.۶.۱ - تاجگذاری
عمدهترین جشن و پایکوبیهای حکومتی عبارت بودهاند از: جشن و پایکوبیهای جلوس/ بر تخت نشستن، تاجگذاری یا این که بیعت با خلیفه یا این که فرمانروا تازه که گاه سالگردهای آنها نیز پای کوبی گرفته میشد. [۲۲۸][۲۲۹][۲۳۰][۲۳۱][۲۳۲][۲۳۳][۲۳۴][۲۳۵][۲۳۶][۲۳۷][۲۳۸][۲۳۹]
۲.۶.۲ - وصال به منصب
جشن و پای کوبیهای وصال به منصب و مقامی اساسی در حکومت در سطح وزیران، دستورروایان ولایات و بعضا منزلتهای بهتر دیگر و نیز مراسم خلعت دریافت کردن از خلفا و سلاطین [۲۴۰][۲۴۱][۲۴۲][۲۴۳][۲۴۴][۲۴۵] (برای گونه های خلعتهای اعطایی مرسوم و آداب پوشیدن آنان بهاین منبع [۲۴۶] و جشن و پای کوبی اعلام ولایت عهدی بهاین منبع [۲۴۷] مراجعهنمایید).
۲.۶.۳ - سفرهای فرمان روا
پایکوبیهای عزیمت پادشاه به سفر یا این که برگشت وی و به ویژه رهسپارشدن لشکریان حکومتی به جنگی اساسی و بیشخیس رجوع پیروزمندانه سپاهیان از مبارزه. [۲۴۸][۲۴۹][۲۵۰][۲۵۱][۲۵۲]
۲.۶.۴ - ناکامی نظامی
گاهی تایم ها حکومتها، در شکل مواجهه با ناکامیهای نظامی نیز به تیتر ترفندی تبلیغاتی، پای کوبیهای همگانی ترتیب میدادند (برای مثالهایی از این جشن و پای کوبیها در زمان عثمانی پس از عقبنشینی یا این که لشکرکشیهای ناموفق محمد دوم در ۸۶۲، سلیمان رسمی در ۹۳۷ و خواسته سوم در ۹۹۰ به دانشنامه اسلام رجوع نمایید).
۲.۶.۵ - دیپلماتیکی
جشن و پای کوبیهای دیپلماتیک که عمدتاً در استقبال و پذیرایی از سفیرانِ خلفا یا این که سفرای فرنگی به ویژه از هند، چین، روم و فرنگ برگزار می شد و طبعاً شکوه و شرح این پایکوبیها معانی ضمنی بسیار داشت و حاکی از واحد سنجش عشق و علاقه و دقت به میهن متبوع یا این که اهمیتی بود که برای رابطه ها با دولت آن مرزوبوم قائل میشدند. [۲۵۳][۲۵۴][۲۵۵][۲۵۶][۲۵۷][۲۵۸]
بهرهبرداری بناهای نوساز. [۲۵۹][۲۶۰]
۲.۶.۶ - جشن و پایکوبیهای ملی
هماینگونه استقلال و تأسیس حکومتهای ملی در عالم اسلام، شمار متعددی از جشن و پای کوبیهای سیاسی و حکومتی را موجب میگردیده میباشد (برای مثال برای مثال در ترکیه: عید جمهوریت در ۲۸ تا ۳۰ اکتبر (به مناسبت اعلام جمهوری در ترکیه در ۱۹۲۳ میلادی)، عید ظفر در ۳۰ اوت (به مناسبت برد در پیکار دوملوپینار در ۱۹۳۲ میلادی)، عید حاکمیت ملی در ۲۲ تا ۲۴ آوریل (به مناسبت گشایش مجلس ملی ترکیه)، عید گنجلیک (جوان ها) در ۱۹ مه (به مناسبت سالروز ورود آتاتورک به خاک ترکیه)، عید آزادی در نخستین مه (به مناسبت آزادی ترکیه از اشغال معاند پس از پیکار جهانی اولیه)؛ در تونس: جشن و پایکوبیهای انقلاب در ۱۸ ژانویه، استقلال در ۲۰ مارس، برد در نخستین ژوئن، جمهوری در ۲۵ ژوئیه، خروج اشغالگران در ۱۵ اکتبر، به دنیاآمدن مدیر جمهور بورقیبه در ۳ اوت؛ در پاکستان: استقلال در ۱۴ اوت، به دنیاآمدن قائم اعظم محمدعلی جبهه در ۲۵ دسامبر [۲۶۱] در اندونزی: اعلام استقلال در ۱۷ اوت [۲۶۲][۲۶۳] در کشورایران: گذشته از انقلاب؛ اعلان حکومت مشروطه در ۱۴ مرداد و پس از انقلاب؛ اعلان جمهوری اسلامی در ۱۲ فروددین ماه، موفقیت انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن و جشن و پایکوبیهای دیگر).
مسجد الزهرا احمدآباد مشهد؛ نقش مسجد در تربیت دینی نسل امروز