حروف شفوی
حروف شَفَاو چهار کلام «باء»، «میم»، «واو» و «فاء» میباشند که بهوسیله لبها تلفظ می شوند. مخرج صحبت «فاء» از واکنش لب پایینی با دندانهای بالا به وجود میاید و دو سخن «باء» و «میم» از اتصال لبها به هم و کلام «واو» از توده شدن لبها ساختوساز می گردد. بنابر حیث بعضی رعایت ظریف قواعد تجویدی این کلمه ها به خصوص «واو» مایحتاج وجود ندارد؛ اگرچه رعایت آن خوب مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میباشد.
معرفی اجمالی
حروف شفوی اصطلاحی در دانش تجوید میباشد[۱] و به حروفی که توسط لبها تلفظ میشوند، گفته می شود.[۲] همان دیگر لبها از اندامهای گفتار محسوب می گردند و در ایجاد آواهای متعدد نقش داراهستند و به آن در دانش تجوید، شفتین گفته میگردد و به حروفی که بوسیله این مخرج ایجاد میگردد، حروف شفوی آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میگویند.[۳]
تمام حروف شفوی چهار صحبت میباشد[۴] حروف باء، میم، واو و فاء از مخرج لبها تلفظ میگردند.[۵] صحبت باء سخن دوم از حروف هجاء میباشد که به طور شدید و انفجاری از عکس العمل دو لب و غیروابسته شدن از هم به وجود می آید[۶] صحبت باء را اولی حرفی دانستهاند که از گویش بشر در پاسخ پرسش آفریدگار (أَ لَسْتُ بِرَبِّمعدودْ) [۷] صادر گردیده است؛ چنانکه کلیه سورههای قرآن نیز با این صحبت آغاز می گردند.[۸] درباره انگیزه و فلسفه وجودی صحبت باء احادیث و نقلقسمهایی از عرفا نقل شدهاست.[۹] صحبت فاء کلام بیستم از حروف هجا و به طور احتکاکی و دائمی تلفظ می گردد[۱۰] [یادداشت ۱] و صحبت میم سخن بیست و چهارم[۱۱] [یادداشت ۲] و کلام واو صحبت بیست و هفتم از حروف هجاء میباشد که باجمع شدن لبها به طور غنچه تلفظ می شود و تلفظ عربی آن با تلفظ فارسی گوناگون میباشد.[۱۲] درباره انگیزه و فلسفه وجودی این حروف نیز نقل قسمهایی رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد اورده شده میباشد.[۱۳]
اقسام
حروف شفوی با دقت به شیوه به کارگیری از لبها برای تلفظ به دو شکل میباشد که تحت عنوان هزینه های چهاردهم و پانزدهم معرفی شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد گردیدهاست.[۱۴]
مخرج صحبت فاء که از میانه لب تحت با رمز دندانهای بالا تلفظ میشود.[۱۵] آهنگ شناسان منزلت آن را در آواشناسی تازه، آوایی لب و دندانی دانستهاند.[۱۶]
مخرج حروف باء، میم و واو که از دربین دو لبها تلفظ می گردند.[۱۷] دو صحبت باء و میم از اتصال لبها و سخن واو از توده شدن لبها ساخت و ساز میگردد.[۱۸] این تعریف نیز در آواشناسی نوین تحت عنوان دولبی آوازه دارااست.[۱۹]
دربارهی شفوی بودن دو صحبت باء و میم اختلافی میان لغت شناسان نیست؛ البته راجعبه دو سخن فاء و واو اختلاف چشم میگردد.[۲۰] در حالتیکه بعداز میم مستقر سخن باء قرار بگیرد صحبت میم در باء پنهان می گردد که به آن اخفاء شفوی میگویند مانند: رَبَّهُمْ بِهِمْ؛ در غیر این شکل بایستی به طور اظهار تلفظ خواهد شد که به آن اظهار شفوی گفته میگردد، مانند: أَمْوالِهِمْ حَقٌ.[۲۱]
احکام
رعایت ظریف هزینه های حروف شفوی برای درست شمرده شدن تلاوت نماز مورد نیاز نخواهد بود؛ بلکه صرفا می بایست در تلفظ این حروف، تمایز آن با دیگر سخنها معلوم خواهد شد؛ گرچه در حالتی که که دقیقا هزینه های حروف ادا شود، تلاوت بهتری ارائه شدهاست، البته برای صدق نماز کافی میباشد که گویش شناسان و یا این که عرب زبانان شم نمایند که حروف یادشده را به صدق شنیدهاند.[۲۲]
آیتالله خامنهای درخصوص پرسش از تلفظ فارسی کلام واو در نماز، این نظر را دارد که فرد نمازگزار بایستی نماز را درست و فارغ از خطا بخواند و درصورتیکه که کارکشته نباشد، بایستی هر طور که میتواند، بخواند.[۲۳] به صورت کلی ملاک در درستی تلاوت آن میباشد که نزد اهل لسان درست باشد، و رعایت نکات تجویدی و زبان عربی مورد نیاز وجود ندارد؛ چنانکه آیتالله مکارم شیرازی نیز رعایت تجوید را مورد نیاز ندانسته و فقط به عبارتی اندازه را که گفته گردد به عربی درست تلفظ گردیده، کافی میداند. [۲۴]
جستارهای متعلق
تجوید
حروف حلقی
حروف لسانی
حروف استعلاء
هزینه های حروف
مخلوط
حروف شفوی
حروف شَفَاو چهار کلام «باء»، «میم»، «واو» و «فاء» میباشند که بهوسیله لبها تلفظ می شوند. مخرج صحبت «فاء» از واکنش لب پایینی با دندانهای بالا به وجود میاید و دو سخن «باء» و «میم» از اتصال لبها به هم و کلام «واو» از توده شدن لبها ساختوساز می گردد. بنابر حیث بعضی رعایت ظریف قواعد تجویدی این کلمه ها به خصوص «واو» مایحتاج وجود ندارد؛ اگرچه رعایت آن خوب مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میباشد.
معرفی اجمالی
حروف شفوی اصطلاحی در دانش تجوید میباشد[۱] و به حروفی که توسط لبها تلفظ میشوند، گفته می شود.[۲] همان دیگر لبها از اندامهای گفتار محسوب می گردند و در ایجاد آواهای متعدد نقش داراهستند و به آن در دانش تجوید، شفتین گفته میگردد و به حروفی که بوسیله این مخرج ایجاد میگردد، حروف شفوی آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میگویند.[۳]
تمام حروف شفوی چهار صحبت میباشد[۴] حروف باء، میم، واو و فاء از مخرج لبها تلفظ میگردند.[۵] صحبت باء سخن دوم از حروف هجاء میباشد که به طور شدید و انفجاری از عکس العمل دو لب و غیروابسته شدن از هم به وجود می آید[۶] صحبت باء را اولی حرفی دانستهاند که از گویش بشر در پاسخ پرسش آفریدگار (أَ لَسْتُ بِرَبِّمعدودْ) [۷] صادر گردیده است؛ چنانکه کلیه سورههای قرآن نیز با این صحبت آغاز می گردند.[۸] درباره انگیزه و فلسفه وجودی صحبت باء احادیث و نقلقسمهایی از عرفا نقل شدهاست.[۹] صحبت فاء کلام بیستم از حروف هجا و به طور احتکاکی و دائمی تلفظ می گردد[۱۰] [یادداشت ۱] و صحبت میم سخن بیست و چهارم[۱۱] [یادداشت ۲] و کلام واو صحبت بیست و هفتم از حروف هجاء میباشد که باجمع شدن لبها به طور غنچه تلفظ می شود و تلفظ عربی آن با تلفظ فارسی گوناگون میباشد.[۱۲] درباره انگیزه و فلسفه وجودی این حروف نیز نقل قسمهایی رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد اورده شده میباشد.[۱۳]
اقسام
حروف شفوی با دقت به شیوه به کارگیری از لبها برای تلفظ به دو شکل میباشد که تحت عنوان هزینه های چهاردهم و پانزدهم معرفی شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد گردیدهاست.[۱۴]
مخرج صحبت فاء که از میانه لب تحت با رمز دندانهای بالا تلفظ میشود.[۱۵] آهنگ شناسان منزلت آن را در آواشناسی تازه، آوایی لب و دندانی دانستهاند.[۱۶]
مخرج حروف باء، میم و واو که از دربین دو لبها تلفظ می گردند.[۱۷] دو صحبت باء و میم از اتصال لبها و سخن واو از توده شدن لبها ساخت و ساز میگردد.[۱۸] این تعریف نیز در آواشناسی نوین تحت عنوان دولبی آوازه دارااست.[۱۹]
دربارهی شفوی بودن دو صحبت باء و میم اختلافی میان لغت شناسان نیست؛ البته راجعبه دو سخن فاء و واو اختلاف چشم میگردد.[۲۰] در حالتیکه بعداز میم مستقر سخن باء قرار بگیرد صحبت میم در باء پنهان می گردد که به آن اخفاء شفوی میگویند مانند: رَبَّهُمْ بِهِمْ؛ در غیر این شکل بایستی به طور اظهار تلفظ خواهد شد که به آن اظهار شفوی گفته میگردد، مانند: أَمْوالِهِمْ حَقٌ.[۲۱]
احکام
رعایت ظریف هزینه های حروف شفوی برای درست شمرده شدن تلاوت نماز مورد نیاز نخواهد بود؛ بلکه صرفا می بایست در تلفظ این حروف، تمایز آن با دیگر سخنها معلوم خواهد شد؛ گرچه در حالتی که که دقیقا هزینه های حروف ادا شود، تلاوت بهتری ارائه شدهاست، البته برای صدق نماز کافی میباشد که گویش شناسان و یا این که عرب زبانان شم نمایند که حروف یادشده را به صدق شنیدهاند.[۲۲]
آیتالله خامنهای درخصوص پرسش از تلفظ فارسی کلام واو در نماز، این نظر را دارد که فرد نمازگزار بایستی نماز را درست و فارغ از خطا بخواند و درصورتیکه که کارکشته نباشد، بایستی هر طور که میتواند، بخواند.[۲۳] به صورت کلی ملاک در درستی تلاوت آن میباشد که نزد اهل لسان درست باشد، و رعایت نکات تجویدی و زبان عربی مورد نیاز وجود ندارد؛ چنانکه آیتالله مکارم شیرازی نیز رعایت تجوید را مورد نیاز ندانسته و فقط به عبارتی اندازه را که گفته گردد به عربی درست تلفظ گردیده، کافی میداند. [۲۴]
جستارهای متعلق
تجوید
حروف حلقی
حروف لسانی
حروف استعلاء
هزینه های حروف
مخلوط

رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد؛ راهنمای کامل هماهنگی برای مراسم ختم و یادبود