اُمّدَرداء از اصحاب رسول(ص) و راویان حدیث بود که بهتیتر زنی بافضیلت، خردمند، صاحب و مالکلحاظ و اهل عبادت شناخته می شد. او روایاتی را مستقیماً از نبی(ص) یا این که همسرش ابودرداء نقل نموده است، و برخی تابعین نیز از وی حدیث قصه کردهاند. موضوعات روایات وی مشمول اثرها منفی شرب خمر، رده خوشاخلاقی در ترازوی انجام و عنایت دعا برای دیگر افراد مسجد الزهرا احمدآباد مشهد بوده میباشد.
امدرداء در سال ۳۰ یا این که ۳۱ق، در زمان خلافت عثمان، در شام درگذشت.
تعریف و رده
امدرداء از اصحاب فرستاده(ص) و از راویان روایات وی بهشمار میرود.[۱] اورا از زنان بافضیلت، صاحب و مالکحیث، خردمند و از اهل عبادت دانستهاند.[۲] اسم اساسی اورا خَیره دختر ابوحَدْرَد اَسلَمی گفتهاند.[۳] لقب دارای اسم و رسم وی امدردای کبری میباشد[۴] و بهتیتر مامان درداء و بلال نیز شناخته میگردد.[۵] با این هم اکنون اسمهای دیگری مانند کریمه،[۶] سَلامه،[۷] و لقبهایی همانند امرومان[۸] و اممحمد نیز برای وی آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد تصویب شدهاست.[۹]
نقل گردیده است که امدرداء از اشتغال بیشازحد همسرش، ابودرداء، به عبادت و سوراخ جهان ناخرسند بود. سلمان فارسی که با ابودرداء عهدوپیمان برادری داشت، با تدبیر از این مورد، اورا متقاعد کرد تا در بین عبادت و دستمزد خانواده و تن خویش تعادل برقرار نماید.[۱۰] برخی احادیث اشاره دارا هستند کهاین مبادرت سلمان آیتم تأیید رسول(ص) رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد قرار گرفت.[۱۱]
امدرداء و همسرش آغاز بومی مدینه بودند[۱۲] که ابعاد به شام مسافرت کردند و تا پایان قدمت در آنجا ماندند.[۱۳] امدرداء دو سال، قبل از ابودرداء در شام و در حین خلافت عثمان بن عَفان از جهان رفت.[۱۴] آرامگاه منسوب به وی در آرامستان بابالصغیر دمشق قراردارد،[۱۵] هرچند بعضی این قبر را وابسته به امدردای صغری میدانند.[۱۶] ابودرداء نیز در سال ۳۲ق[۱۷] یا این که ۳۳ شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد وفات یافت.[۱۸]
راویان و داستانهای منقول از امدردا
امدرداء از فرستاده(ص):
زمانی که فرد برای اخوی شرعیاش در غیاب وی دعا نماید، مستجاب گردد. هر دعایی که نماید، فرشتهای میگوید آن درخواست به تو هم عطا می شود
ابناثیر، اسد الغابه، ۱۴۲۴ق، ج۷، ص۳۱۶.
امدرداء روایاتی مستقیما از فرستاده(ص) یا این که به واسطه همسرش ابودرداء نقل نموده است.[۱۹] محدثانی از تابعین زیرا عبدالله بن باباه، مَعاذ بن اَنَس و طلحة بن عُبَیدالله،[۲۰] صَفوان بن عبدالله، خجسته بن مِهران، زید بن اَسلم و اُمدَردای صغری (همسر دیگر ابودرداء)،[۲۱] از وی ماجرا نقل کردهاند.[۲۲]
دربین سه[۲۳] تا پنج حدیث به امدرداء نسبت دادهاند.[۲۴] روایات منقول از وی در موضوعاتی همانند نارضایتی پروردگار از شرابخوار به مقطع چهل روز، لزوم رعایت حجاب به وسیله زنان، عنایت خوشاخلاقی در سنجش اجرا و استجابت دعای برای سایرافراد که در غیاب آنها اجرا میشود.[۲۵]
پانویس
نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، ۱۴۰۶ق، ص۳۶؛ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، ۱۴۰۶ق، ص۳۶؛ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
زرکلی، الاعلام، ۲۰۰۲م، ج۲، ص۳۲۸.
ابنکثیر، التکمیل، ۱۴۳۲ق، ج۴، ص۳۳۸.
ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
بخاری، درست البخاری، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۶۹۳؛ ابن ابیشیبه، المصنف، ۱۴۳۶ق، ج۱۹، ص۳۷۷.
بخاری، درست البخاری، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۶۹۳.
زرکلی، الاعلام، ۲۰۰۲م، ج۲، ص۳۲۸.
ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۲۱ق، ج۹، ص۳۹۶.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۴۱۸.
نووی، تهذیب الاسماء و اللغات، دار الکتب العلمیه، ج۲، ص۲۲۸.
ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۳۵۷.
ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۶۹، ص۱۱۴.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
ابنجوزی، کشفالمشکل، دارالوطن، ج۴، ص۴۹۰.
اُمّدَرداء از اصحاب رسول(ص) و راویان حدیث بود که بهتیتر زنی بافضیلت، خردمند، صاحب و مالکلحاظ و اهل عبادت شناخته می شد. او روایاتی را مستقیماً از نبی(ص) یا این که همسرش ابودرداء نقل نموده است، و برخی تابعین نیز از وی حدیث قصه کردهاند. موضوعات روایات وی مشمول اثرها منفی شرب خمر، رده خوشاخلاقی در ترازوی انجام و عنایت دعا برای دیگر افراد مسجد الزهرا احمدآباد مشهد بوده میباشد.
امدرداء در سال ۳۰ یا این که ۳۱ق، در زمان خلافت عثمان، در شام درگذشت.
تعریف و رده
امدرداء از اصحاب فرستاده(ص) و از راویان روایات وی بهشمار میرود.[۱] اورا از زنان بافضیلت، صاحب و مالکحیث، خردمند و از اهل عبادت دانستهاند.[۲] اسم اساسی اورا خَیره دختر ابوحَدْرَد اَسلَمی گفتهاند.[۳] لقب دارای اسم و رسم وی امدردای کبری میباشد[۴] و بهتیتر مامان درداء و بلال نیز شناخته میگردد.[۵] با این هم اکنون اسمهای دیگری مانند کریمه،[۶] سَلامه،[۷] و لقبهایی همانند امرومان[۸] و اممحمد نیز برای وی آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد تصویب شدهاست.[۹]
نقل گردیده است که امدرداء از اشتغال بیشازحد همسرش، ابودرداء، به عبادت و سوراخ جهان ناخرسند بود. سلمان فارسی که با ابودرداء عهدوپیمان برادری داشت، با تدبیر از این مورد، اورا متقاعد کرد تا در بین عبادت و دستمزد خانواده و تن خویش تعادل برقرار نماید.[۱۰] برخی احادیث اشاره دارا هستند کهاین مبادرت سلمان آیتم تأیید رسول(ص) رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد قرار گرفت.[۱۱]
امدرداء و همسرش آغاز بومی مدینه بودند[۱۲] که ابعاد به شام مسافرت کردند و تا پایان قدمت در آنجا ماندند.[۱۳] امدرداء دو سال، قبل از ابودرداء در شام و در حین خلافت عثمان بن عَفان از جهان رفت.[۱۴] آرامگاه منسوب به وی در آرامستان بابالصغیر دمشق قراردارد،[۱۵] هرچند بعضی این قبر را وابسته به امدردای صغری میدانند.[۱۶] ابودرداء نیز در سال ۳۲ق[۱۷] یا این که ۳۳ شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد وفات یافت.[۱۸]
راویان و داستانهای منقول از امدردا
امدرداء از فرستاده(ص):
زمانی که فرد برای اخوی شرعیاش در غیاب وی دعا نماید، مستجاب گردد. هر دعایی که نماید، فرشتهای میگوید آن درخواست به تو هم عطا می شود
ابناثیر، اسد الغابه، ۱۴۲۴ق، ج۷، ص۳۱۶.
امدرداء روایاتی مستقیما از فرستاده(ص) یا این که به واسطه همسرش ابودرداء نقل نموده است.[۱۹] محدثانی از تابعین زیرا عبدالله بن باباه، مَعاذ بن اَنَس و طلحة بن عُبَیدالله،[۲۰] صَفوان بن عبدالله، خجسته بن مِهران، زید بن اَسلم و اُمدَردای صغری (همسر دیگر ابودرداء)،[۲۱] از وی ماجرا نقل کردهاند.[۲۲]
دربین سه[۲۳] تا پنج حدیث به امدرداء نسبت دادهاند.[۲۴] روایات منقول از وی در موضوعاتی همانند نارضایتی پروردگار از شرابخوار به مقطع چهل روز، لزوم رعایت حجاب به وسیله زنان، عنایت خوشاخلاقی در سنجش اجرا و استجابت دعای برای سایرافراد که در غیاب آنها اجرا میشود.[۲۵]
پانویس
نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، ۱۴۰۶ق، ص۳۶؛ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، ۱۴۰۶ق، ص۳۶؛ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
زرکلی، الاعلام، ۲۰۰۲م، ج۲، ص۳۲۸.
ابنکثیر، التکمیل، ۱۴۳۲ق، ج۴، ص۳۳۸.
ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
بخاری، درست البخاری، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۶۹۳؛ ابن ابیشیبه، المصنف، ۱۴۳۶ق، ج۱۹، ص۳۷۷.
بخاری، درست البخاری، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۶۹۳.
زرکلی، الاعلام، ۲۰۰۲م، ج۲، ص۳۲۸.
ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۲۱ق، ج۹، ص۳۹۶.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۴۱۸.
نووی، تهذیب الاسماء و اللغات، دار الکتب العلمیه، ج۲، ص۲۲۸.
ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۳۵۷.
ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۶۹، ص۱۱۴.
ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
ابنجوزی، کشفالمشکل، دارالوطن، ج۴، ص۴۹۰.
مسجد الزهرا احمدآباد مشهد؛ نقش مسجد در تربیت دینی نسل امروز