معبود در اسلام
نوشتهعلمیٔ اساسی: الله
شالوده اساسی همگی مفاهیم آئین اسلام خداست. مسلمان کسی میباشد که خدایی جز خدای یگانه را به رسمیت نشناسد (أشهدُ أن لا إلهَ إلّا اللّهُ) و حضرت محمد(ص) را پیامبر وی بداند، در واقع رسالت فرستاده اکرم(ص)، دعوت به آشنایی خدای یگانه مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میباشد
.[یادداشت ۱] در اسلام، باتوجه به مورد ظهور این آیین که فضایی یک سری خدایی و بُت پرستانه بوده، بیشتراز آنکه بر ثابت وجود پروردگار تأکید خواهد شد، بر بعضی اوصاف وی و بیش و قبل از تمامی بر یگانگی وی تأکید آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد شدهاست.
اسم خاص آفریدگار در قرآن، که بارها به آن اشاره گردیده، «الله» میباشد . این کلمه به مشهورترین کلمه دلالت کننده بر خداوند در گویش عربی تبدیل شدهاست چنانکه یهودیان و مسیحیان هم در ترجمه کتاب مقدس آن را به معنای آفریدگار به عمل میبرند. همان طور که در قرآن تصریح گردیده، آفریدگار اسمهای مختلف و خوشگل رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد دارااست.[۷]
بنابر باورهای اسلامی، اللّه، خدایی خاص اسلام وجود ندارد؛ بلکه به عبارتی خدای پیامبران قبلی بوده و خدای از انسان تا خاتم شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میباشد.[۸]
مبتنی بر قرآن[۹] خلقت بشر با آشنایی خدای یگانه همپا بوده و بی دینی بعداز توحید به وجود آمده و نتایج گمراهی آدم در طی تاریخ میباشد.
اسمهای خداوند در قرآن
در قرآن غیر از لفظ جلاله «اللّه» که سازه بر دارای شهرت نام خاص ذات متعالی خداست، ۱۳۲ نام[۱۰] وارداتی که دارنده معنای وصفی میباشد و هرکدام به نوعی، از کمال معبود حکایت مینماید.
اسمهای مصرح
اسامی ( اسمها و صفات) آفریدگار که به صراحت در قرآن آمده به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:
«اللّه»، «الاله»، «الاحد»، «الاوّل»، «الآخر»، «الاعلی»، «الاکرم»، «الاعلم»، «ارحم الراحمین»، «احکم الحاکمین»، «احسن الخالقین»، «اسرع الحاسبین»، «اهل التقوی»، «اهل المغفرة»، «الاقرب»، «الابقی».
«الباری»، «الباطن»، «البدیع»، «البَرّ»، «البصیر».
«التوّاب».
«الجبار» و «الجامع».
«الحکیم»، «الحلیم»، «الحی»، «الحقّ»، «الحمید»، «الحسیب»، «الحفیظ»، «الحفی».
«الخبیر»، «الخیر»، «الخالق»، «نبودّق»، «نه الماکرین»، «خیرالرازقین»، «خیرالفاصلین»، «خیرالحاکمین»، «خیرالفاتحین»، «خیرالغافرین»، «خیرالوارثین»، «خیرالراحمین»، «خیرالناصرین»، «خیرالمنزلین».
«ذوالعرش»، «ذوالطَّول»، «ذوالانتقام»، «ذوالفَضْل العظیم»، «ذوالرحمة»، «ذوالقوَّة المتین»، «ذوالجلال و الاکرام»، «ذوالمَعارج».
«الرحمن»، «الرحیم»، «الرَّئوف»، «الرّب»، «ربّ العرش»، «رفیع الدَّرَجات»، «الرزّاق»، «الرقیب».
«السمیع»، «السلام»، «سریع الحساب» و «سریع العقاب».
«الشهید»، «الشاکر»، «الشکور»، «شدید العذاب»، «شدیدالعقاب» و «شدید المِحالا».
«الصّمَد».
«الظاهر».
«العلیم»، «العزیز»، «العَفُوّ»، «العَلیّ»، «العظیم»، «عَلّام الغیوب» و «فقیه الغیب و الشهادة».
«الغنی»، «الغفور»، «الغالب»، «غافر الذنب» و «الغفّار».
«فالق الاِصباح»، «فالق الحَبّ والنَّاو»، «الفاطِر» و «الفَتّاح».
«القوی»، «القدّوس»، «القیوم»، «القاهر»، «القهّار»، «القریب»، «القادر»، «القدیر»، «قابل التَّاینترنت»، «قائم علی تمام نفس بما کسبت» و «القائم».
«الکبیر»، «الکریم»، «الکافی».
«اللطیف».
«المَلِک»، «المُؤمِن»، «المُهَیمِن»، «المتکبّر»، «المُِصَوِّر»، «المجید»، «المجیب»، «المبین»، «المولی»، «المحیط»، «المُقیت»، «المُتَعال»، «المحیی»، «المتین»، «المقتدر»، «المُستعان»، «المُبدِئ»، «صاحب و مالک المُلک» و «المُعید».
«النصیر» و «النور».
«الوَهّاب»، «الواحد»، «الولی»، «الوالی»، «الواسِع»، «الوکیل» و «الودود».
«الهادی».
افزون بر مفاد پیشگفته، برخی آیه ها مانند نشانهها ۸ سوره طه، ۲۴ سوره حشر، ۱۸۰ سوره اعراف و ۱۱۰ سوره اسراء روی هم رفته تصریح مینمایند که معبود دارنده اسمای حُسناست(زیباترین ونیکوترین نا م ها): «ولِلّهِ الاَسماءُالحُسنی»
نامهای غیر مصرح
«حافظ» و «وارث» در نشانهها ...وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿٩﴾[حجر–٩] و ...نَحْنُ الْوَارِثُونَ ﴿٢٣﴾[حجر–٢٣]
«فعّال ما یرید» (ایفا دهنده هر جه بخواهد)در آیه إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٠٧﴾[هود–۱۰۷]
«کاتب» و «فاعل» در آیهها وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ ﴿٩٤﴾[انبیاء–۹۴] و إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ ﴿١٠٤﴾[انبیاء–۱۰۴]
«ممیت» (میراننده)در آیه وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ...﴿٨٠﴾[مؤمنون–۸۰]
«کشف کننده الضرّ»(بر طرف کننده رنج) و «شفیع» در نشانهها وَإِن يَمْسَسْكَ اللَّـهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ۖ...﴿١٧﴾[انعام–۱۷] و ...لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّـهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ...﴿٧٠﴾[انعام–۱۷]
«قائم به قسط» در آیه ... قَائِمًا بِالْقِسْطِ ۚ...﴿١٨﴾[آل عمران–۱۸]
«منتقم» در آیه ... إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿١٦﴾[دخان–۱۶][۱۱]
حکم فقاهتی
هر کسی به پروردگار توهین نماید کافر شناخته میگردد و مهدورالدم میباشد.[۱۲] احترام به اسماء الهی واجب میباشد و مس اسمهای پروردگار به هر زبانی که درج شده باشد فارغ از عصمت و طهارت حرام میباشد.[۱۳]
معبود در اسلام
نوشتهعلمیٔ اساسی: الله
شالوده اساسی همگی مفاهیم آئین اسلام خداست. مسلمان کسی میباشد که خدایی جز خدای یگانه را به رسمیت نشناسد (أشهدُ أن لا إلهَ إلّا اللّهُ) و حضرت محمد(ص) را پیامبر وی بداند، در واقع رسالت فرستاده اکرم(ص)، دعوت به آشنایی خدای یگانه مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میباشد
.[یادداشت ۱] در اسلام، باتوجه به مورد ظهور این آیین که فضایی یک سری خدایی و بُت پرستانه بوده، بیشتراز آنکه بر ثابت وجود پروردگار تأکید خواهد شد، بر بعضی اوصاف وی و بیش و قبل از تمامی بر یگانگی وی تأکید آدرس مسجد الزهرا احمدآباد مشهد شدهاست.
اسم خاص آفریدگار در قرآن، که بارها به آن اشاره گردیده، «الله» میباشد . این کلمه به مشهورترین کلمه دلالت کننده بر خداوند در گویش عربی تبدیل شدهاست چنانکه یهودیان و مسیحیان هم در ترجمه کتاب مقدس آن را به معنای آفریدگار به عمل میبرند. همان طور که در قرآن تصریح گردیده، آفریدگار اسمهای مختلف و خوشگل رزرو مسجد الزهرا احمدآباد مشهد دارااست.[۷]
بنابر باورهای اسلامی، اللّه، خدایی خاص اسلام وجود ندارد؛ بلکه به عبارتی خدای پیامبران قبلی بوده و خدای از انسان تا خاتم شماره تلفن مسجد الزهرا احمدآباد مشهد میباشد.[۸]
مبتنی بر قرآن[۹] خلقت بشر با آشنایی خدای یگانه همپا بوده و بی دینی بعداز توحید به وجود آمده و نتایج گمراهی آدم در طی تاریخ میباشد.
اسمهای خداوند در قرآن
در قرآن غیر از لفظ جلاله «اللّه» که سازه بر دارای شهرت نام خاص ذات متعالی خداست، ۱۳۲ نام[۱۰] وارداتی که دارنده معنای وصفی میباشد و هرکدام به نوعی، از کمال معبود حکایت مینماید.
اسمهای مصرح
اسامی ( اسمها و صفات) آفریدگار که به صراحت در قرآن آمده به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:
«اللّه»، «الاله»، «الاحد»، «الاوّل»، «الآخر»، «الاعلی»، «الاکرم»، «الاعلم»، «ارحم الراحمین»، «احکم الحاکمین»، «احسن الخالقین»، «اسرع الحاسبین»، «اهل التقوی»، «اهل المغفرة»، «الاقرب»، «الابقی».
«الباری»، «الباطن»، «البدیع»، «البَرّ»، «البصیر».
«التوّاب».
«الجبار» و «الجامع».
«الحکیم»، «الحلیم»، «الحی»، «الحقّ»، «الحمید»، «الحسیب»، «الحفیظ»، «الحفی».
«الخبیر»، «الخیر»، «الخالق»، «نبودّق»، «نه الماکرین»، «خیرالرازقین»، «خیرالفاصلین»، «خیرالحاکمین»، «خیرالفاتحین»، «خیرالغافرین»، «خیرالوارثین»، «خیرالراحمین»، «خیرالناصرین»، «خیرالمنزلین».
«ذوالعرش»، «ذوالطَّول»، «ذوالانتقام»، «ذوالفَضْل العظیم»، «ذوالرحمة»، «ذوالقوَّة المتین»، «ذوالجلال و الاکرام»، «ذوالمَعارج».
«الرحمن»، «الرحیم»، «الرَّئوف»، «الرّب»، «ربّ العرش»، «رفیع الدَّرَجات»، «الرزّاق»، «الرقیب».
«السمیع»، «السلام»، «سریع الحساب» و «سریع العقاب».
«الشهید»، «الشاکر»، «الشکور»، «شدید العذاب»، «شدیدالعقاب» و «شدید المِحالا».
«الصّمَد».
«الظاهر».
«العلیم»، «العزیز»، «العَفُوّ»، «العَلیّ»، «العظیم»، «عَلّام الغیوب» و «فقیه الغیب و الشهادة».
«الغنی»، «الغفور»، «الغالب»، «غافر الذنب» و «الغفّار».
«فالق الاِصباح»، «فالق الحَبّ والنَّاو»، «الفاطِر» و «الفَتّاح».
«القوی»، «القدّوس»، «القیوم»، «القاهر»، «القهّار»، «القریب»، «القادر»، «القدیر»، «قابل التَّاینترنت»، «قائم علی تمام نفس بما کسبت» و «القائم».
«الکبیر»، «الکریم»، «الکافی».
«اللطیف».
«المَلِک»، «المُؤمِن»، «المُهَیمِن»، «المتکبّر»، «المُِصَوِّر»، «المجید»، «المجیب»، «المبین»، «المولی»، «المحیط»، «المُقیت»، «المُتَعال»، «المحیی»، «المتین»، «المقتدر»، «المُستعان»، «المُبدِئ»، «صاحب و مالک المُلک» و «المُعید».
«النصیر» و «النور».
«الوَهّاب»، «الواحد»، «الولی»، «الوالی»، «الواسِع»، «الوکیل» و «الودود».
«الهادی».
افزون بر مفاد پیشگفته، برخی آیه ها مانند نشانهها ۸ سوره طه، ۲۴ سوره حشر، ۱۸۰ سوره اعراف و ۱۱۰ سوره اسراء روی هم رفته تصریح مینمایند که معبود دارنده اسمای حُسناست(زیباترین ونیکوترین نا م ها): «ولِلّهِ الاَسماءُالحُسنی»
نامهای غیر مصرح
«حافظ» و «وارث» در نشانهها ...وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿٩﴾[حجر–٩] و ...نَحْنُ الْوَارِثُونَ ﴿٢٣﴾[حجر–٢٣]
«فعّال ما یرید» (ایفا دهنده هر جه بخواهد)در آیه إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٠٧﴾[هود–۱۰۷]
«کاتب» و «فاعل» در آیهها وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ ﴿٩٤﴾[انبیاء–۹۴] و إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ ﴿١٠٤﴾[انبیاء–۱۰۴]
«ممیت» (میراننده)در آیه وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ...﴿٨٠﴾[مؤمنون–۸۰]
«کشف کننده الضرّ»(بر طرف کننده رنج) و «شفیع» در نشانهها وَإِن يَمْسَسْكَ اللَّـهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ۖ...﴿١٧﴾[انعام–۱۷] و ...لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّـهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ...﴿٧٠﴾[انعام–۱۷]
«قائم به قسط» در آیه ... قَائِمًا بِالْقِسْطِ ۚ...﴿١٨﴾[آل عمران–۱۸]
«منتقم» در آیه ... إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿١٦﴾[دخان–۱۶][۱۱]
حکم فقاهتی
هر کسی به پروردگار توهین نماید کافر شناخته میگردد و مهدورالدم میباشد.[۱۲] احترام به اسماء الهی واجب میباشد و مس اسمهای پروردگار به هر زبانی که درج شده باشد فارغ از عصمت و طهارت حرام میباشد.[۱۳]
مسجد الزهرا احمدآباد مشهد؛ نقش مسجد در تربیت دینی نسل امروز