مجله خبری مساجد

الاتحاف بحب الاشراف (کتاب)
الإتْحاف بِحُبّ الأشْراف، کتابی در گستردن درحال حاضر قوم و قبیله فرستاده(ص) و ائمه معصومین تألیف جمال‌الدین شبراوی از عالمان اهل سنت الازهر قاهره. وی در‌این کتاب، اسم ائمه معصومین و ابواب مختص به هر امام را به روش‌ای خاص ذکر می‌نماید. همین مورد موجب گردیده تا این کتاب را جزء کتاب‌هایی بدانند که با تمایل تسنن دوازده‌امامی به کتابت درآمده مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

درباره مؤلف
جمال‌الدین ابومحمد عبدالله بن محمد بن عامر شبراوی (۱۰۹۲ - ۱۱۷۲ق) از فقها و اصولیون مذهب شافعی و مورخ، محدث و ادیب و شعر سرا بود. شبراوی در جامع الازهر درس دادن میکرد و مدتی سر کردگی آن را ذمه ‌دار بود. وی به جايگاه‌ای رسید که موقعیتی نزد حکومت یافت و به همین ادله، در عصر وی اهل دانش نیز به شرایط والایی دست آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد یافتند.[مستلزم منبع]

شبراوی را به جهت رویکردش در کتاب الاتحاف، در یادکردن از تاریخ ائمه شیعه(ع) در کتابش در کنار تاریخ خلفا، جزء سنیان دوازده‌امامی شمرده‌اند.[۱]

علت و اعتقادات مؤلف
او از هواداران ائمه و اهل‌بیت نبی میباشد و در پیشگفتار کتاب الاتحاف رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می گوید:

«از کودکی به قوم نبی عشق و علاقه و محبت داشتم و عشق داشتم خبر‌ها آنها‌را بشنوم.»[۲]
با آنکه او در مذهب دینی در‌پی شافعی میباشد البته مذهب کلامی وی پر‌نور وجود ندارد، چون در کتاب الاتحاف، هنگام گستردن درحال حاضر دوازده امام، حضرت علی(ع) و امام حسن مجتبی(ع) را جزو امامان نشمرده و بعد از ذکر معاش آن دو شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌نویسد:

«اولی نفر از ائمه، حسین بن علی(ع)، دو‌مین نفر از ائمه، زید بن حسن بن علی، سو‌مین حسن بن حسن بن علی و چهارمین علی زین العابدین میباشد.»[۳]
بعد سایر ائمه را طبق لحاظ شیعه ذکر کرده و درباره امام دوازدهم میگوید: شیعه اعتقاد دارد که وی مهدی میباشد اما اینگونه وجود ندارد.[۴]

بیان کننده شبراوی قصد شمارش و تفصیل حالا دوازده امام شیعه را داشته البته در ذکر آنان به خطا افتاده میباشد؛ زیرا کسی به امامت حسن بن زید و حسن مثنی در کنار ائمه شیعه و با ترتیبی که او ذکر می‌نماید معتقد وجود ندارد و زیدیه هم این‌سیرتکامل شمارش نمی کنند.[مستلزم منبع]

محتوای کتاب
مؤلف آغاز به ذکر احادیثی درباره رده و رده اهل بیت و ذریه رسول(ص) می پردازد. آنگاه گستردن اکنون امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را شالوده قرار داده و به طور کامل درباره آن دو امام کلام گفته میباشد. درپی، فصلی را به ذکر مجوز و عدم مجوز لعن یزید تخصیص داده و با نقل عهد و پیمان گروهی از عالمان اهل سنت از کنار آن پیشین و در به عبارتی باب، تاریخ کربلا را پی میگیرد.[۵]

مؤلف به دلیل سکونت در قاهره و مداقه راءس الحسین و کرامات جایگاه منسوب به رازِ مقدس امام حسین(ع) بابی را بدین محل تخصیص داده میباشد.[۶]

باب پنجم کتاب درباره سایر خانواده رسول(ص) و ائمه حرف میگوید و مؤلف تمامی را زیر یک باب گردآوری نموده است. وی درباره بابا، مامان، همسر و دختر نبی(ص)، حسنین، زید بن حسن، حسن مثنی، امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و به ترتیب ائمه شیعه(ع) تا امام مجال(عج) کلام گفته میباشد. که درین کتاب زیر گفت و گو از امام دوازدهم با تیتر حجت و به عهدوپیمان شیعه، مهدی در انتظار(عج) خاطر گردیده اما مؤلف می گوید این حیث شیعه صحیح وجود ندارد و وی مهدی وجود ندارد. مهدی چنانچه چه از اهل بیت میباشد البته قدمت زمانبر ندارد و بعداً متولد شود.[۷] اول قصه کتاب ابتدا باب اولیه از فرستاده(ص) میباشد که فرمود: هیچ یک از شما ایمان (واقعی) نیاورده میباشد مگر این که اینجانب در نزد وی از فرزندان وپدر و مامان و مجموع عموم دوستداشتنی‌خیس باشم. [۸][یادداشت ۱]مقاله آخری کتاب داستانی از یکی‌از پادشاهان یونان میباشد که ذیل تأثیر ارشاد‌ای از کنیزش دست از سلطنت کشید و در زمره زاهدان گمنام در آمد و دیگری خبری از وی نشد. تالیف کننده درفراز آخری کتابش عبرت به چنگ آوردن از عالم را راه و روش نجات و هلاکت را فیض فریب میل کردن از آن دانسته میباشد. [۹][یادداشت ۲] طبق تصریح تالیف کننده، تایپ کردن این کتاب را در اواخر ذی حجه سال ۱۱۵۴ هجری قمری به نقطه نهایی برده میباشد. [۱۰]

الاتحاف بحب الاشراف (کتاب)
الإتْحاف بِحُبّ الأشْراف، کتابی در گستردن درحال حاضر قوم و قبیله فرستاده(ص) و ائمه معصومین تألیف جمال‌الدین شبراوی از عالمان اهل سنت الازهر قاهره. وی در‌این کتاب، اسم ائمه معصومین و ابواب مختص به هر امام را به روش‌ای خاص ذکر می‌نماید. همین مورد موجب گردیده تا این کتاب را جزء کتاب‌هایی بدانند که با تمایل تسنن دوازده‌امامی به کتابت درآمده مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

درباره مؤلف
جمال‌الدین ابومحمد عبدالله بن محمد بن عامر شبراوی (۱۰۹۲ - ۱۱۷۲ق) از فقها و اصولیون مذهب شافعی و مورخ، محدث و ادیب و شعر سرا بود. شبراوی در جامع الازهر درس دادن میکرد و مدتی سر کردگی آن را ذمه ‌دار بود. وی به جايگاه‌ای رسید که موقعیتی نزد حکومت یافت و به همین ادله، در عصر وی اهل دانش نیز به شرایط والایی دست آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد یافتند.[مستلزم منبع]

شبراوی را به جهت رویکردش در کتاب الاتحاف، در یادکردن از تاریخ ائمه شیعه(ع) در کتابش در کنار تاریخ خلفا، جزء سنیان دوازده‌امامی شمرده‌اند.[۱]

علت و اعتقادات مؤلف
او از هواداران ائمه و اهل‌بیت نبی میباشد و در پیشگفتار کتاب الاتحاف رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می گوید:

«از کودکی به قوم نبی عشق و علاقه و محبت داشتم و عشق داشتم خبر‌ها آنها‌را بشنوم.»[۲]
با آنکه او در مذهب دینی در‌پی شافعی میباشد البته مذهب کلامی وی پر‌نور وجود ندارد، چون در کتاب الاتحاف، هنگام گستردن درحال حاضر دوازده امام، حضرت علی(ع) و امام حسن مجتبی(ع) را جزو امامان نشمرده و بعد از ذکر معاش آن دو شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌نویسد:

«اولی نفر از ائمه، حسین بن علی(ع)، دو‌مین نفر از ائمه، زید بن حسن بن علی، سو‌مین حسن بن حسن بن علی و چهارمین علی زین العابدین میباشد.»[۳]
بعد سایر ائمه را طبق لحاظ شیعه ذکر کرده و درباره امام دوازدهم میگوید: شیعه اعتقاد دارد که وی مهدی میباشد اما اینگونه وجود ندارد.[۴]

بیان کننده شبراوی قصد شمارش و تفصیل حالا دوازده امام شیعه را داشته البته در ذکر آنان به خطا افتاده میباشد؛ زیرا کسی به امامت حسن بن زید و حسن مثنی در کنار ائمه شیعه و با ترتیبی که او ذکر می‌نماید معتقد وجود ندارد و زیدیه هم این‌سیرتکامل شمارش نمی کنند.[مستلزم منبع]

محتوای کتاب
مؤلف آغاز به ذکر احادیثی درباره رده و رده اهل بیت و ذریه رسول(ص) می پردازد. آنگاه گستردن اکنون امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را شالوده قرار داده و به طور کامل درباره آن دو امام کلام گفته میباشد. درپی، فصلی را به ذکر مجوز و عدم مجوز لعن یزید تخصیص داده و با نقل عهد و پیمان گروهی از عالمان اهل سنت از کنار آن پیشین و در به عبارتی باب، تاریخ کربلا را پی میگیرد.[۵]

مؤلف به دلیل سکونت در قاهره و مداقه راءس الحسین و کرامات جایگاه منسوب به رازِ مقدس امام حسین(ع) بابی را بدین محل تخصیص داده میباشد.[۶]

باب پنجم کتاب درباره سایر خانواده رسول(ص) و ائمه حرف میگوید و مؤلف تمامی را زیر یک باب گردآوری نموده است. وی درباره بابا، مامان، همسر و دختر نبی(ص)، حسنین، زید بن حسن، حسن مثنی، امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و به ترتیب ائمه شیعه(ع) تا امام مجال(عج) کلام گفته میباشد. که درین کتاب زیر گفت و گو از امام دوازدهم با تیتر حجت و به عهدوپیمان شیعه، مهدی در انتظار(عج) خاطر گردیده اما مؤلف می گوید این حیث شیعه صحیح وجود ندارد و وی مهدی وجود ندارد. مهدی چنانچه چه از اهل بیت میباشد البته قدمت زمانبر ندارد و بعداً متولد شود.[۷] اول قصه کتاب ابتدا باب اولیه از فرستاده(ص) میباشد که فرمود: هیچ یک از شما ایمان (واقعی) نیاورده میباشد مگر این که اینجانب در نزد وی از فرزندان وپدر و مامان و مجموع عموم دوستداشتنی‌خیس باشم. [۸][یادداشت ۱]مقاله آخری کتاب داستانی از یکی‌از پادشاهان یونان میباشد که ذیل تأثیر ارشاد‌ای از کنیزش دست از سلطنت کشید و در زمره زاهدان گمنام در آمد و دیگری خبری از وی نشد. تالیف کننده درفراز آخری کتابش عبرت به چنگ آوردن از عالم را راه و روش نجات و هلاکت را فیض فریب میل کردن از آن دانسته میباشد. [۹][یادداشت ۲] طبق تصریح تالیف کننده، تایپ کردن این کتاب را در اواخر ذی حجه سال ۱۱۵۴ هجری قمری به نقطه نهایی برده میباشد. [۱۰]