مجله خبری مساجد

باقر شریف قرشی

باقرشریف قَرَشی (۱۳۴۴-۱۴۳۳ق) متفحص، مورخ و تالیف کننده شیعه اهل عراق در نجف اشرف. وی در حدود بیست سال در درس بیرون سید ابوالقاسم خویی حاضر شد. قرشی دارنده تألیفات زیادی میباشد، به عنوان مثال سیره ائمه که دسته‌ای از حیات زندگانی امامان شیعه مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

بخشی از نوشته‌ها و رساله‌های وی با دقت به نظام حکم دهنده عراق، رنگ و بوی سیاسی و اجتماعی داراست. قرشی، بارها به کشور ایران مهاجرت کرد و مشوق پنج‌مین کتاب سال ولایت در سال ۱۳۸۲ش به او اهدا شد. گروه چهل جلدی موسوعة سیرة اهل البیت(ع) از اثرها اوست. مزار وی در کتابخانه‌اش در آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد نجف میباشد.

معاش‌طومار
تولد و نسب
باقرشریف القَرَشی در سال ۱۳۴۴ق در نجف چشم به جهان گشود. پدرش روحانی شریف از علمای نجف و جدش روحانی مهدی قرشی بود.[۱] «قَرْش» یا این که «قَرَش» از فامیل‌های شناخته‌گردیده نجف میباشد. او اهل حوزه‌ شمس در شهر کوت و منسوب به عشیره‌ای از جَعافَره میباشد و هر کس از این بخشها به نجف بیاید، به وی «قَرَشی» رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می گویند.[۲]

نماز سید محمدسعید حکیم بر پیکر باقرشریف قرشی
تحصیلات
روضه خوان باقر شریف، به یار و همدم برادرش، روضه خوان هادی قرشی، بعداز گذراندن زمان مقدّمات، دانش نحو و الفیه ابن صاحب نزد روضه خوان حسین خلیفه احسایی، در درس روضه خوان محمد علی دمشقی نیز شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد حاضر شد.

او بعد از آن، کتاب مختصر البیان را نزد روحانی عباس مظفر، دانش اصول را محضر روضه خوان بشیر عاملی و کتاب لمعه را هم نزد سید موسی البعاج فرا گرفت. پس از نقطه نهایی این زمان برای تلاوت فرائد الاصول نزد سید محمود مرعشی نجفی رفت و برای یاد دادن کفایة الاصول، محضر روحانی محمدطاهر آل روحانی‌راضی حاضر شد. به گفته قرشی، وی درس بیرون و مباحث اصلی علمی را طی دوران بیست سال در محضر آیت‌الله خویی فرا گرفت که دست‌نوشته‌های وی در کتابخانه امام حسن نگه‌داری میشود.[۳]

از سایر استادان باقرشریف می‌اقتدار به محمدتقی ایروانی، سید ابوالقاسم نوری و سید محسن حکیم اشاره نمود.

بقعه باقر شریف قرشی در نجف
وفات
روضه خوان باقرشریف قرشی یک شنبه ۲۶ رجب ۱۴۳۳ق موازی با ۲۸ خرداد ماه سال ۱۳۹۱ش در نجف درگذشت و سید محمدسعید حکیم بر پیکر وی نماز خواند.[۴] بقاع او در زیرزمین کتابخانه الامام الحسن(ع) میباشد که خویش در طول حیات، تأسیس کرده بود.[۵]

دعای سحر پر اسم و رسم به دعای ابوحمزه
نوشته ی علمیٔ اساسی: دعای ابوحمزه ثمالی
این دعا را امام زین‌العابدین در سحرهای ماه رمضان می خواند و ابوحمزه ثمالی از آن حضرت نقل نموده است.[۸۴] این دعا حاوی مفاهیمی متعالی و تعابیری شیوا و فصیح مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

زیارت امین الله
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: زیارت امین الله
زیارتنامه‌ای میباشد که امام سجاد (ع) هنگام زیارت مزار حضرت علی (ع) خوانده میباشد.[۸۵] این زیارت از معتبرترین زیارات شمرده گردیده‌است که در تمامی جا(مثلا نزد قبور دیگر ائمه(ع)) می‌اقتدار آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد آن را خواند.[۸۶]

یاران و شاگردان
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: فهرست اصحاب امام سجاد
روحانی طوسی اصحاب امام سجاد(ع)‌ را حدود ۱۷۰ نفر برشمرده میباشد.[۸۷] رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد از مهمترین یاران و شاگردان وی، می‌قدرت اشخاص ذیل را اسم شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد پیروزی:

ابوحمزه ثُمالی: راوی، محدّث و مفسّر امامی قرن دوم قمری که از اصحاب امام سجاد(ع)، امام باقر(ع)، امام درستگو(ع) و امام کاظم(ع) بود.[۸۸]
ابوخالد کابلی: ملقب به كَنْكَر، وَردان هم نامیده شد‌ه‌است[۸۹] از رجال شیعی سده نخستین قمری و از اصحاب امام سجاد(ع) و امام باقر (ع).
اَبان بن تَغْلِب:[۹۰] ادیب، قاری، عالم، مفسّر و از محدّثان بنام امامیه که محضر امام سجاد (ع)، امام محمد باقر (ع) و امام جعفر راست گو (ع) را فهم و شعور کرد.[۹۱]
جابر بن عبدالله انصاری: صحابی نبی اسلام(ص) میباشد[۹۲] که در اکثری از غزوه‌ها و سرایا کمپانی کرد. جابر، راوی حدیث لوح میباشد - که حاوی اسم امامان شیعه از لهجه رسول(ص) میباشد. جابر را از اصحاب امام علی (ع) و ائمه تا امام باقر (ع) دانسته‌اند. [۹۳]
سُلَیم بن قیس هلالی: از اصحاب خاصّ چهار امام در آغاز شیعه(ع) که محضر امام باقر(ع) را هم ادراک نموده است. وی از دیرین‌ترین علمای شیعه و بزرگان اصحاب ائمه(ع) و آیتم وثوق آنها بوده و نزد وی از محبوبیت خاصّی بهره مند بوده میباشد. [۹۴]
ابراهیم و حسن فرزندان محمد بن حنفیه؛[۹۵]
سعید بن مسیب بن اندوه قرشی مخزومی[۹۶] که مُسَیّب بابا سعید و بابا بزرگش حَزَن هر دو از از صحابه بودند و امام سجاد(ع) اورا داناترین عموم مجال خودش نامیده میباشد.[۹۷]
یحیی بن اُمّ طُوَیل[۹۸]
سعید بن جُبَیر: مفسر و از تابعین.[۹۹]
محمد بن جُبَیر بن مُطعِم.[۱۰۰]

در کتاب لباب الانساب[۱۲۷] از منابع قرن ششم، از دختری به اسم رقیه و در کتاب بی نقص بهایی از منابع قرن هفتم، از دختری چهار ساله برای امام حسین حرف به فی مابین آمده که در شام از جهان رفته مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

[۱۲۸] در منابع متأخر، اسم رقیه رفلکس عظیم‌ای یافته میباشد.[۱۲۹] همینطور در بعضا منابع اسم‌های علی‌اصغر فرزند شهربانو، محمد فرزند رباب و زینب (فارغ از بیان اسم مامان) نیز تحت عنوان فرزندان امام حسین آمده میباشد.[۱۳۰] ابن‌طلحه شافعی در کتاب مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول تعداد فرزندان امام را ده بدن شمرده آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.[۱۳۱]

زمان امامت امام حسین
آغاز امامت حسین بن علی(ع)، با دهمی سال حکومت معاویه مصادف بود.[مستلزم منبع] معاویه در سال ۴۱ق[۱۳۲] بعد از صلح با امام حسن حکومت را در چنگ گرفت و خلافت اموی را اساس‌گذاری رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد کرد

.[مستلزم منبع] منابع اهل سنت او‌را شخصی زیرک و صبور خوانده‌اند.[۱۳۳] وی به ظاهر فقهی پایبند بود و حتی برای ثبت خلافت خویش از برخی اصول شرعی سود میبرد و با وجود آنکه با اجبار و با منفعت‌گیری از مکر‌های سیاسی اقتدار را به چنگ آورد،[۱۳۴] حکومت خویش را از سوی خداوند و قضای الهی شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌دانست.

[۱۳۵] معاویه خویش را برای اهل شام، هم‌ستون پیامبران، از بندگان با تقوا معبود و از مدافعان دين و احکام آن معرفی می کرد.[۱۳۶] در منابع تاریخی آمده میباشد که معاویه خلافت را به سلطنت تبدیل کرد[۱۳۷] و آشکارا می‌اعلام کرد به دینداری عموم کاری ندارد.[۱۳۸]

یکی‌از مسائل عصر حکومت معاویه، وجود اعتقادات شیعی بین بخشی از عموم، به‌ویژه در عراق بود.[مستلزم منبع] شیعه‌ها معاندان معاویه بودند، چنانکه خوارج نیز معاند وی بودند، اما خوارج مقر مردمی چندانی نداشتند، مغایر شیعه ها که در تاثیر نفوذ امام علی(ع) و اهل بیت، حامی‌ای توانمند داشتند.[مستلزم منبع] از این رو معاویه و کارگزارانش، چه با طریق سازشکارانه و چه با طاقت فرسا‌گیری‌های شدید، با جریان شیعه عکس العمل می‌کردند.[مستلزم منبع] یک کدام از مهم‌ترین طریق‌های معاویه، ساخت بیزاری از امام علی(ع) بین عموم بود تا جایی که لعن و سبّ علی(ع) در زمان معاویه و آن گاه امویان به طور سنتی متداول ادامه یافت.[۱۳۹]

معاویه بعد از استحکام اساس‌های قدرتش، سیاست سرکوب و فشار بر شیعه‌ها را در پیش گرفت و به کارگزارانش نوشت که اسم هوا داران علی(ع) را از دیوان، حذف نمایند و دریافتی آن‌ها از بیت‌المال را انقطاع نمایند و شهیدشدن‌شان را نپذیرند.[۱۴۰] وی همینطور افرادی که فضیلت ها امام علی(ع) را نقل نمایند، انذار کرد، تا جایی که محدثان از علی(ع) با تیتر «مردی از قریش» و «یکی اصحاب پیامبر خداوند» و «ابوزینب» خاطر می‌کردند.[۱۴۱]

زمانه سکونت در مدینه و مرجعیت فقاهتی
حسن بن علی(ع) بعد از صلح با معاویه، علی رغم درخواست گردآوری‌ای از شیعیانش برای ماندن در کوفه، به مدینه رجوع و برگشت[۱۴۷] و تا نقطه نهایی قدمت به عبارتی‌باز ماند و فقط سفرهایی به مکه[۱۴۸] و شام[۱۴۹] داشته میباشد. امام مجتبی(ع) بعداز شهید شدن امام علی(ع) و به وصیت وی، متولی اوقاف و صدقات او بوده میباشد. بنابر نقل کافی این وصیت در ۱۰ جمادی الاولی سال ۳۷ق. درج مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد شده میباشد.[۱۵۰]

مرجعیت علمی
گزارش‌هایی از جلسات دائمی امام حسن(ع) در مدینه برای یادگرفتن و هدایت عموم وجود دارااست، مثلا ابن‌سعد (درگذشته ۲۳۰ق) و بلاذری (درگذشته ۲۷۹ق) و ابن‌عساکر (درگذشته ۵۷۱ق) نقل کرده‌اند که حسن بن علی نماز صبح را در مسجد النبی می خواند و تا طلوع آفتاب به عبادت می‌پرداخت و بعد بزرگان و حاضران در مسجد نزد وی می‌نشستند و به دعوا و رای زنی می‌پرداختند. وی عصر نیز همین اپ را آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد داشته میباشد.

[۱۵۱] در کتاب الفصول المهمة نیز آمده میباشد حسن بن علی در مسجد رسول می‌گردهمایی و عموم بر گرد وی رینگ می‌زدند و وی به سوال‌های آن‌ها جواب می‌اظهار‌کرد.[۱۵۲]در عین حالا به گفته مهدی پیشوایی، حسن بن علی(ع) درین زمان با نوعی انزوای ناخواسته و همینطور بی‌اقبالی عموم روبه‌رو بوده میباشد که در به انحراف رفتن اخلاقی جامعه آن روز نقش داشت.[۱۵۳] علامه تهرانی این نظر را دارد که زمانه امامت امام مجتبی(َع) و امام حسین(ع) زیرا از دشوار‌ترین و بدون‌نور‌ترین زمان‌ها به واسطه حکومت بنی‌امیه بوده و با دقت به ارتفاع زمان حیات این دو و نیز دوران امامت و ولایتشان می بایست طبیعتا هزاران حدیث، خطبه و ارشاد در تعبیروتفسیر قرآن در مشت باشد البته خطبه‌ها و مواعظ و کلمه ها آن‌ها در غایت اختصار و قِلّت رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد. [۱۵۴]

رده اجتماعی
از خبرها تاریخی برمی‌آید که امام حسن(ع) دارنده منزلت اجتماعی خاص بوده میباشد. بنابر گزارش ابن‌سعد (درگذشته ۲۳۰ق) زمانی عموم در مراسم حج، حسن بن علی را می‌دیدند، برای تبرک کشف کردن به سوی وی هجوم می‌بردند تا جایی که حسین بن علی(ع) به یاری یک‌سری نفر دیگر، جمعیت را از وی به دور می‌کردند.[۱۵۵] همینطور آورده شده که ابن‌عباس با وجود آنکه از بزرگان اصحاب بود[۱۵۶] و از دید سن نیز بزرگتر از امام حسن(ع) بود، هنگام سوار شدن امام حسن(ع) بر اسب، رکاب را برای وی شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌گرفت.[۱۵۷]

دخالت نکردن در کارها سیاسی و عدم همیاری با معاویه
گفته‌اند بعد از خروج امام حسن(ع) از کوفه، گروهی از خوارج در نخیله توده شدند تا به نزاع معاویه بروند. معاویه طومار‌ای به حسن بن علی نوشت و از وی خواست برگردد و با آن‌ها بجنگد. امام نپذیرفت و در جواب وی نوشت: در صورتی‌که می‌خواستم با کسی از اهل قبله بجنگم، با تو می‌جنگیدم.[۱۵۸]

در بعضی احادیث آمده میباشد که امام مجتبی(ع) با وجود ملازمت و همراهی نکردن با معاویه و اعتراض به اقدامات وی، هدایای او‌را می‌به عهده گرفت.[۱۵۹] پولی که معاویه در کنار هدایای دیگر برای وی می‌ارسال کرد را هر ساله یک میلیون درهم[۱۶۰] یا این که صد هزار دینار[۱۶۱] گفته‌اند. از بعضی نقل‌ها برمی‌آید که او گاه قرض‌های خویش را می‌پرداخت و سایر را بین قبیله و زیردستان خویش تقسیم میکرد[۱۶۲] و گاه تمامی آن هدایا را به بقیه افراد می بخشید.[۱۶۳] اخباری نیز وجود دارااست که حسن بن علی(ع) در مواقعی هدایای معاویه را نمی‌پذیرفته میباشد.[۱۶۴] این سیرتکامل خبر ها، عکس العمل‌ها و تردیدهایی را در ادامه داشته[۱۶۵] و مثلا در بُعد کلامی گفت و گو‌هایی پیرامون آن مطرح گردیده است. برای مثال سید مرتضی اخذ جنس و صله از معاویه را برای امام حسن(ع) روا و بلکه واجب شمرده و آن را از این باب دانسته که بایستی اموال حاکمی که به اجبار بر امت حکمفرما گردیده، گرفته خواهد شد.[۱۶۶]

عکس العمل امویان
گزارش‌هایی از واکنش نامناسب امویان با امام حسن(ع) وجود داراست.[۱۶۷] همینطور در کتاب احتجاج، مناظراتی در میان امام حسن(ع) و معاویه و اطرافیانش نقل گردیده‌است. وی درین مناظرات از رده اهل‌بیت پشتیبانی کرده و از ماهیت و رده معاندان خویش پرده برداشته میباشد.[۱۶۸] به عنوان مثال سازه بر گزارشی که در الاحتجاج نقل گردیده‌است، در مجلسی که حامیان حکومت معاویه مانند عمرو بن عثمان، عمرو بن عاص، عتبة بن ابی‌سفیان، ولید بن عقبه و مغیرة بن شعبه در حضور معاویه بودند امام مجتبی(ع) با استناد به آیه‌ها قرآن و احادیث و گزارش‌های تاریخی آن‌ها‌را محکوم کرد و حق و مقام امام علی و اهل‌بیت را چنان تبیین کرد که پیشگویی معاویه قبل از برگزاری مجلس مناظره (مطابق روسیاهی و رسوایی و محکومیت مطالبه کننده‌گان مناظره) تحقق پیدا کرد.[۱۶

ملاقات با امام مجال
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: ملاقات با امام مجال
احادیث فراوانی از دیدار با امام دوازدهم شیعه ها در طی حیات او در منابع شیعه مذکور میباشد که برخی از آن‌ها مرتبط با قبل از شروع غایب بودن کبری بوده و بخش اعظمی از آن‌ها نیز بعد از آن روی مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد داده میباشد:

ملاقات قبل از غایب بودن کبری: بنابر گزارش‌های تاریخی و روایی، در طی ۶۹ سال غایب بودن صغری، ضمن چهار نائب خاص، اشخاص زیادی امام دوازدهم شیعه‌ها را زیارت کرده‌اند؛ به عنوان مثال ابراهیم بن ادریس،[۱۱۷] ابراهیم بن عبده نیشابوری و خادم وی،[۱۱۸] ابوالادیان، خادم امام حسن عسکری(ع)،[۱۱۹] ابوسعید غانم هندی،[۱۲۰] و ابوعبدالله بن باتقوا[۱۲۱] و ده‌ها نفر آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد دیگر.[۱۲۲]
ملاقات در غایب بودن کبری: درباره دیدن امام فرصت شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد در زمان غایب بودن کبری، دو نگرش فی مابین شیعه ها وجود دارااست: بعضی آن را انکار کرده‌اند و بعضی دیگر بر قابلیت و وقوع آن، شواهد و دلایلی اقامه نموده‌اند. انکار دراین مورد گاه مستند به احادیثی گردیده است که مطابق آنان، هر سیرتکامل ادعای مشاهده در زمانه غایب بودن کبری لاف میباشد.[یادداشت ۲] همینطور انکار ملاقات با امام فرصت در بعد از ظهر غایب بودن، در موردها دیگری نتایج شک وتردید در درستی مدعای کسی بوده میباشد که از دیدار خویش با امام مجال خبر می‌داده میباشد. ضمن این، بعضی دیگر با مقصود دوری از سودجویی مجال‌طلبان، هر سیرتکامل رؤیت را انکار رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌نمایند.[۱۲۳]
از سوی دیگر در بعضا روایات، ادعیه و اعمالی برای دیدار با امام مجال(عج) پیشنهاد گردیده‌است،[۱۲۴] و دستکم دو حدیث دارای اعتبار، دسترسی و دیدار با امام را برای رهروان ویژه وی، امری ممکن دانسته میباشد.[یادداشت ۳] عالمان تعالی شیعه مانند روضه خوان صدوق، روضه خوان اثرگذار و روضه خوان طوسی در کتاب‌های خویش فصلی را برای اسم بردن از دیدارکنندگان با امام دوازدهم باز و به ممکن بودن آن تصریح کرده‌اند.[۱۲۵]

عصمت و طهارت حضرت زهرا
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: طهارت حضرت زهرا(س)
به گفته علامه مجلسی، شیعه‌ها اجماع قطعی بر عصمت و طهارت حضرت فاطمه(س) دارا‌هستند.[۱۳۸] آیه پاکسازی،[۱۳۹] حدیث بضعه و روایات گویا عصمت و طهارت اهل بیت(ع) از دلایل پاکی فاطمه(س) به‌شمار مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میروند.

[۱۴۰] بر طبق آیه پاک سازی، پروردگار عزم نموده است اهل بیت(ع) را از هرگونه پلیدی و زشتی منزه گرداند و بنابر بخش اعظمی از احادیث شیعه و اهل سنت، فاطمه یکی مصادیق اهل‌بیت آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

[۱۴۱] لازمه معصوم بودن حضرت زهرا(س) آن میباشد که از بعضی شئون پیامبران و امامان(ع)، مانند حجیت گفتار و خلق و خوی و تقریر و مرجعیت فقهی و صلاحیت تعبیروتفسیر و تبیین آیین بهره مند بوده و سیره عملی و موضع‌گیرهای وی ملاک تشخیص حق از فسخ باشد و همینطور الگوی بدون نقص در عرصه‌های معاش به‌شمار رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌رود.[۱۴۲]

در منابع روایی و تاریخی اهل‌سنت نیز روایاتی گزارش گردیده که رسول(ص) با استشهاد به آیه پاکسازی، اهل بیت خویش یعنی فاطمه(س)، علی(ع)، حسن(ع) و حسین(ع) را از هرگونه گناه مبری دانسته شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.[۱۴۳]
عبادت
نوشته ی علمیٔ اساسی: نماز حضرت فاطمه(س)
فاطمه زهرا(س) همچون نبی(ص) عشق و علاقه متعددی به عبادت داشت و بخشی از زمان ها خویش را به نماز و مناجات میگذراند.[۱۴۴] در برخی منابع گزارش‌هایی دربارهٔ یاری غیبی نسبت به فاطمه(س) وجود دارااست؛ برای مثال سلمان فارسی از اینکه زهرا(س) در کنار سنگ آسیاب در اکنون تلاوت قرآن میباشد و سنگ آسیاب به خودی خویش می چرخد، تعجب کرد و مسئله را با نبی در بین گذاشت. رسول در پاسخ فرمود: «... معبود جبرئیل را رسول میباشد تا آسیاب را برای وی بگرداند».[۱۴۵] وقت گیر بودن نمازها، شب‌زنده‌داری، دعا برای سایر افراد برای مثال اهل یک محل‌ها،[۱۴۶] روزه‌داری، زیارت قبور شهدا برای مثال خصوصیت‌های رفتاری فاطمه(س) میباشد که در سخنان اهل‌بیت، بعضی صحابه و تابعین بر آن تأکید گردیده‌است.[۱۴۷] برهمین پایه در کتاب‌های دعا و مناجات بعضا از نمازها، دعا ها و تسبیحات به فاطمه(س) منسوب میباشد.[۱۴۸]

پیکار‌ها و زد خورد‌ها در مدینه
رسول(ص) در مدینه نزاع‌ها و زد خورد‌های زیادی با مشرکان و یهودیان داشت.
پیکار بدر
از وقتی که رسول(ص) قسم دوم عقبه را با عموم مدینه بست، پیش‌بینی میشد که با قریش تضارب صورت دهد.[۷۹] اولیه غزوه در ماه صفر سال دوم مهاجرت بود که آن را غزوه ابواء یا این که ودّان مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد نامیده‌اند.

[۸۰] در‌این لشکرکشی زد خورد پیش نیامد. بعد از آن، غزوه بُواط در ربیع الاول بود که در آن هم زد خورد صورت نداد. در جمادی‌الاول خبر رسید که کاروان قریش به سرکردگی ابوسفیان از مکه عازم شام میباشد. پیغمبر به سروقت آن‌ها تا ذات العشیرة رفت، اما کاروان از پیش قبل بود. این غزوه‌ها از آن رو بی‌فیض می ماند که جاسوسانی در درون مدینه از تصمیم پیغمبر مطلع می‌شدند و قبل از تکان نیرو، خویش را به کاروان می‌رساندند و آنان‌را از خطری که در پیش داشتند، مطلع آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد می‌کردند.[۸۱]
در سال دوم هجری، مهم ترین واکنش نظامی مسلمان ها و مشرکان که به غزوه بدر معروف شد، صورت بخشید. با آنکه توده مسلمانها کمتر از مکیان بود، توانستند موفقیت را از آن خویش نمایند و از مشرکان، بخش اعظمی کشته و اسیر شدند.[۸۲] درین نزاع، ابوجهل و توده‌ای دیگر از قریش کشته شد و همین اندازه اسیر گردیدند. از مسلمانها ۱۴ بدن شهید شدند. درین نبرد چندین بدن از دلاوران مکه که به شجاعت پر اسم و رسم بودند، به دست امام علی(ع) کشته رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد شدند.[۸۳]
زد خورد با یهودیان بنی‌قینقاع
بَنی‌قَینُقاع اولیه بستگان از یهودیان مدینه بودند، که قسم خویش با رسول(ص) را شکستند[۸۴] و فرستاده بعد از اتمام حجت با آن ها،[۸۵] در ۱۵ شوال سال دوم هجری علیه آنان اعلام شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد نزاع کرد.

[۸۶] بر پایه ی بعضا گزارش‌ها، این اتفاق بعداز آن صورت اعطا کرد که مردی یهودی، با تعرُّض به زنی مسلمان، بخشی از تن او‌را لخت کرد.[۸۷] در بعد از آن مرد مسلمانی به امداد زن رفت و آن یهودی را به قتل رساند.[۸۸] دیگر یهودیان نیز به آن مسلمان حمله کرده، او را کشتند و در‌پی این روایت تضارب مسلمان ها با یهودیان شدیدشد.[۸۹] با استارت نزاع بنی‌قینقاع، یهودیان به قلعه‌های خویش رفتند و رسول به بازه پانزده روز آنها‌را در قلعه‌هایشان محاصره کرد.[۹۰] بعداز سپری شد پانزده روز یهودیان بنی‌قینقاع در قبال رسول تسلیم شدند.[۹۱] به فرمان رسول، بنی‌قینقاع به حوزه‌ شام تبعید و در حیطه اِذرَعات مستقر شدند.[۹۲]
نزاع اُحد
در سال سوم هجری، قریشیان از قبایل متحد خویش بر ضد مسلمان ها کمک خواستند و با لشکری مجهز به فرماندهی ابوسفیان، به سوی مدینه به راه و روش افتادند. رسول(ص) ابتدا قصد داشت در مدینه بماند، البته عاقبت بر آن شد تا برای رویارویی با لشکر مشرکان مکه از شهر خارج رود. در جایی مجاورت کوه اُحُد، دو لشکر با یکدیگر روبه‌رو شدند و با اینکه در آغاز برد با مسلمان ها بود، البته با ترفندی که خالد بن ولید به عمل پیروزی و با به کار گیری از غفلت گروهی از مسلمان‌ها، مشرکان از پشت هجوم بردند و به کشتار مسلمان‌ها پرداختند. در‌این نزاع، حمزة بن عبدالمطلب، عموی فرستاده(ص)، به شهیدشدن رسید. نبی(ص) نیز آسیب برداشت و خبرپراکنی کشته‌شدن وی موجب تضعیف روحیه مسلمانها شد.[۹۳] به ماجرا ابن هشام از ابن اسحاق، غزوه احد شنبه ۱۵ شوال صورت بخشید

خصوصیت‌های ظاهری امام علی
امام علی(ع) در منابع گوناگون، مردی وسط‌بالا، با چشمانی سیاه و گشاده، ابروهایی کشیده و پیوسته و صورتی قشنگ دانسته گردیده، فیس‌ای گندمگون و ریشی انبوه داشته و کتف‌هایش پهن بوده مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.

[۱۶] بنابر بعضا منابع، فرستاده اکرم(ص) اورا با کنیه «بَطین» خوانده و برهمین اصل، جمع‌ای او‌را تپل دانسته‌اند. با این هم اکنون، بعضا دانشمندان بر این باورند که هدف فرستاده از «بطین»، «البطین اینجانب العلم» (فربه از علم) آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد بوده میباشد.

[۱۷]در روایتی رسول در باره امام علی(ع) فرموده:مَنْزُوعٌ مِنَ الشِّرْکِ بَطِینٌ مِنَ الْعِلْمِ.(از کفر غیروابسته گردیده اى و آکنده‌از دانش هستى) [۱۸]ستوده‌شدن امام علی(ع) با صفت «بطین» در بعضا زیارتنامه‌ها نیز دلیلی بر این دانسته گردیده که هدف رسول، صفت تپل نبوده رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.[۱۹]

درباره توان بدنی علی بن ابی‌طالب، آورده شده که وی با هیچ‌کسی پیکار نکرد، مگر اینکه او‌را زمین زد.[۲۰] ابن ابی الحدید در تفصیل نهج البلاغه تصریح کرده، توان جسمی علی بن ابی‌طالب، ضرب المثل بوده؛ وی بود که درِ قلعه خیبر را کَند، در حالی که جمعی عملکرد کردند آن را برگردانند اما نتوانستند، وی بود که بت هبل را -که بت بزرگی بود- از بالای کعبه به زمین انداخت و وی بود که سنگ بزرگی را در روزهای خلافتش با دست خود از جا نماید و از ذیل آن آب جوشید، در حالی که لشکریان کلیه از این عمل ناتوان شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد بودند.

[۲۱]امیرالمؤمنین(ع) در سخنانی بعداز ذکر این نکته که مقصود از آفریده شدنش مشغول شدن به خوراکی‌های رنگارنگ جهان وجود ندارد و با اشاره به طعام بی آلایش‌اش در مورد برخورداری‌اش از توان بدنی بالا، خودش را به درخت بیابانی‌ای تشبیه کرده که با این که از آب و غذای نادر تری فایده‌مند میباشد در عین درحال حاضر سفت‌خیس و استوارتر از درختان سرسبزی میباشد که مدام به آب دسترسی دارا‌هستند. در فرازی از طومار ۴۵ نهج البلاغه میفرماید: گويا مى بينم گوينده‌اى از شما چنين می‌گويد: هرگاه اين (دو قرص نان) فقط طعام فرزند ابوطالب باشد، بايد ضعف و ناتوانىِ جسمى او‌را از پيکار با هم آوردان و نزاع با شجاعان گشوده داشته باشد. ولى با خبر باشيد! درخت بيابانى (که آب و غذاى کمترى به آن مى برسد) چوبش سفت خیس میباشد البته درختان سرسبز (که همواره در کنار آب قرار دارا‌هستند) پوستشان نازک خیس (و معدود دوام خیس) اند و گياهان و بوته هايى که جز با آب باران سيراب نمى شوند چوبشان قوى خیس و آتششان شعله ورتر و پردوام خیس میباشد. (به علاوه اين جاى تعجب نيست که اینجانب در عين سادگىِ طعام، شجاع باشم، چرا‌که) اینجانب نسبت به پيامبر همانند نورى هستم که از فروغ ديگرى گرفته گردیده باشد و همانند ذراع نسبت به بازو. (و به حول و قوه الهى چنان شجاعم که) به آفریدگار قسم درصورتی که کلیه عرب براى نزاع با اینجانب پشت به پشت يکديگر بدهند، اینجانب از ميدان نبرد با آنان روى بر نمى گردانم (و در قبال آن‌ها مى ايستم تا پيروز نحس يا شربت شهیدشدن بنوشم).[۲۲] در کلام دیگر حضرت درباره انگیزه غلبه بر دلیران صحنه کارزار می فرماید: اینجانب با هيچ‌كس روبرو نشدم جز اين‌كه من را بر ضد خویش كمك كرد. سید رضى در توضیح این حرف مى‌گويد: امام عليه السلام به اين اشاره مى‌كند كه هيبتش در دل‌ها جاى گرفته بود و مبارزان، مقهور هيبت وی مى‌شدند (و از پاى درمى‌آمدند)

دونالدسون مأمون با مقصودِ رهایی از ایرادات حکومت
به‌نوشتهٔ دونالدسون مأمون با مقصودِ رهایی از ایرادات حکومت در مواجهه با علویان و درخواست‌های آن‌ها که سبب ساز به قیام‌های زیادی گردیده‌بود، به عهده گرفت تا علی بن موسی الرّضا را به‌تیتر جانشین خویش منصوب سازد؛ ولی محبوبیت زیاد علی بن موسی نزد شیعه ها و عدم دسترسی به برخی از هدف ها این انتصاب و همین‌طور فشارهای حزبِ مخالفش در بغداد، اورا از این تصمیم منصرف مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد کرد.

[۱۰۳] این تصمیمِ شگفت‌آور که از سوی خلیفه دریافت شد، بی‌اندیشه مخالفتِ شدید تیم‌های مخالف را برانگیخت و این مخالفت حتی‌در خراسان — که ذیل نفوذ وزیر اهل ایران، ادب بن سهل و آسان بود — چشم می شد.[۱۰۴] عباسیانِ بغداد که عموماً از معارضان مأمون ساخته شده‌بودند، از اینکه مأمون خیر‌فقط علی بن موسی را به جانشینی‌اش نصب کرده، بلکه رنگ درفش عباسیان را هم به سبز تغییر و تحول داده‌میباشد، عصبانی آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد بودند.

نگرانی آن ها به‌خیال و خاطر خارج آوردنِ امپراتوری اسلامی از دست عباسیان بوسیله علویان و اهل ایران‌ها بود.[۱۰۵] آن ها در بغداد بیعت خویش با مأمون را شکستند و عمویش ابراهیم بن مَهدی (د. ۲۲۴ ه‍.ق/۸۳۹ م) را به‌تیتر خلیفه در ۲۸ ذی‌حَجّهٔ ۲۰۱ ه‍.ق/۱۷ ژوئیهٔ ۸۱۷ م منصوب رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد کردند.

[۱۰۶] با وصال خبر برکنار مأمون به مرو، علی بن موسی الرّضا سفارشِ برکنار خود از ولیعهدی را به مأمون بخشید، ولی در مقابل مأمون تصمیم گرفت به بغداد برگردد و از حقش پشتیبانی نماید.[۱۰۷] جعفریان با نقل سخنان مأمون از عیون خبر‌ها الرّضا می گوید کلیهٔ اینها سبب ساز شد تا مأمون طی سخنانی خطاب به عباسیان مخالفش، اهدافش را از ولیعهدیِ علی بن موسی فاش نماید. وی این هدف ها را ذیل لحاظ به چنگ آوردنِ علی بن موسی و علویان، جانبداری علویان از عباسیان، تحقیر کردنِ رده علی بن موسی و تنزّلِ وجههٔ اجتماعیش را شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد اظهار‌کرد.

[۱۰۸] به‌گفتهٔ بِرنارد لوئیس، از سوی دیگر شیعه‌ها بسیار شم برد می‌کردند، اگرچه این‌سیرتکامل ناقص و محصور به‌رسمیت شناختنِ ادعاشان، هیچ زمان لحاظ مساعد آنها را جلب نکرد
در کتاب اَلْلیوانِعُ لِرُواةِ و اصحابِ الْاِمامِ الرِّضا، تک تکِ اصحاب و شاگردان علی بن موسی الرّضا ۸۳۱ بدن تیتر و ذکر شده شده است.[۱۵۰] اشخاصی از اصحاب او که منصب وکالتش را ذمه ‌دار بودند، عبارتند از: عبدالرّحمن بن حَجّاج (نماینده قانونی در بغداد)، صَفْوان بن یَحییٰ بِجِلّی (مدینه)، یونس بن یعقوب بجلی (مدینه)، ابراهیم بن سَلّام نیشابوری، عَبدُالْعَزیز بن مُهْتَدی (قم)، علی بن مَهْزیار اهوازی، عبدالله بن جُندَب، ادب بن سَنان (نیشابور)، ابوعلی بن راشد، ابوعلی رَیّان بن صَلْت قمی، هُشام بن ابراهیم عباس، ابراهیم بن محمد همدانی، اسحاق بن ابراهیم حُصَیْنی، حسین بن مخلوق ربّه و یونس بن عبدالرحمن.[۱۵۱][۱۵۲] از این در بین، یونس بن عبدالرحمن، صفوان بن یحیی، ابن ابی‌عُمَیْر، عبدالله بن مُغَیْره، حسن بن دوست داستنی، احمد بن ابی نصر بزنطی، فضل و ادب بن شاذان نیشابوری، حسن بن علی بن فَضّال، عثمان بن عیسی و فَضّالَةِ بن اَیّاینترنت به عنوان مثال اصحاب اجماعی به‌شمار می آیند که از علی بن موسی نقل داستان داشته‌اند.[۱۵۳] غیر از اینان، مهم ترین اصحاب او، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن عامِر طایی و زکریّا بن بشر اَشعَری معرفی شده است.[۱۵۴] خلال مردان، اشخاصی همانند نجمه خاتون (مادرش)، خیزران نوبیه (همسرش)، حکیمه و فاطمه (دخترانش) و عَذرا (کنیزش) مثلا زنانی می باشند که چیره به نقل حدیث از وی گردیده‌اند

امامزاده طاهر
از بناهای شاخص مذهبی در استان البرز و شهر کرج میباشد. این بنای وابسته به عصر صفویه بوده و از زیارتگاه‌های دارای اسم و رسم این شهر به‌شمار می‌رود.[۱]
این جای در مسیر بزرگ راه کرج - قزوین پیش از پل مهرشهر واقع میباشد. در بخش شرقی شهرک دریا و شمال گلشن سیب مهرشهر و در حریم شمالی خط مش‌آهن کرج – قزوین واقع گردیده و راه و روش دسترسی به آن از حریم خط مش فرعی آزادراه میباشد. بخشی از بنای فوق وابسته به زمان صفویه و قسمت دیگر آن مرتبط با زمان معاصر مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد.
مشخصه‌های سازه
مساحت زمین ها آن بالغ بر شش هکتار میباشد که در آن ساختمان بقعه، صحن، پارک و فضای سبز، پارک بچه، پارکینگ خودرو، گورستان و وضوخانه و بلوار شمالی با آب‌نمایی خوشگل تاسیس شده است. ساختمان قدیم حرم به انگیزه فرسودگی سازه و انفکاک دیوارها در سال ۱۳۷۹ تخریب و ساختمان تازه با برنامه ای قشنگ و در مساحت ۱۴۰۰ متر مربع سازه شده که دارنده یک گنبد منزل، دو شبستان زنانه و مردانه، دو رواق شمالی و جنوبی، دو گل‌گروه و یک حیاط الحاقی آدرس مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد زیباست.

بارگاه تازه در سال ۱۳۷۹ که به صورت سنتی تشکیل شده نصب شوید. پارک و فضای بازی خردسالان به مساحت شش هزار متر مربع در ضلع جنوبی بقاع نمایی خوشگل به آن حرم بخشیده‌میباشد.
گنبد بلند و نوساز و زیبایی داراست که مرتبط با صحن و سرای امامزاده طاهر میباشد. تأسیسات و بناهای گذشته امامزاده که به طور کاملً تخریب گردیده بود به وسیله اداره وقف و امورخیریه کرج مرمت رزرو مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد شده است.
غلامحسین بنان (۱۰ اردیبهشت ماه ۱۲۹۰[الف] – ۸ اسفند ۱۳۶۴) خوانندهٔ موسیقی دستگاهی اهل ایران بود. وی از سال ۱۳۰۶ تا سال ۱۳۴۷ در موضوعٔ موسیقی شغل داشت. وی عضو شورای موسیقی رادیو، مدرس آواز هنرستان موسیقی طهران و نهاد‌گذار انجمن موسیقی جمهوری اسلامی ایران بود.[۳] بنان اولیه خوانندهٔ اهل ایران آشنا با خط در بین‌المللی موسیقی (نُت) بود.[۴] کالا صدای او از نوع باریتون بود. موزیک‌هایی مثلا فصل بهار دلنشین، الهه ناز و سرود ای کشور‌ایران از اثرها شناخته‌گردیده با صدای بنان می‌باشند.[۵] بنان سود محمدشاه قاجار شماره تلفن مسجد الزهرا احمد‌آباد مشهد میباشد
استارت معاش
غلامحسین بنان در خانواده‌ای اهل هنر در محلهٔ قلهک طهران، در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۲۹۰ زاده شد.[۷][۸]
پدرش کریم و مهربان‌خان بنان‌الدوله نوری و مادرش شرف‌السلطنه دختر پاد شاه‌زاده محمدتقی میرزا رکن‌الدوله اخوی ناصرالدین پادشاه بود. وی در یازده‌سالگی آواز را نزد مرتضی نی‌داود فراگرفت. ضیاءالذاکرین و سیف دیگر مربیان آواز او بودند
خوانندگی
به‌گفته خویش وی، فعالیتش را در سال ۱۳۰۶ شروع کرد و تنها در جلسات محرمانه و در حضور دوستان و آشنایان آواز میخواند. بنان از سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۱ در خیابان ۳۰ متری اهواز مستقر بود و در آن سال‌ها کارمند ادارهٔ کشور ایران‌توشهِ اهواز بود.
وی از اواخر شهریور ۱۳۲۱ وارد رادیو شد و با همیاری هنرمندانی زیرا روح‌الله خالقی صدایش به گوش عموم رسید.
از سال ۱۳۲۱ و با همیاری شماری از هنرمندان دیگر از رادیو طهران صدای غلامحسین بنان از رادیو شنیده شد. وی وارد ارکستر انجمن موسیقی شد و با ارکستر شمارهٔ یک نیز همیاری کرد. بنان از بدو استارت اپٔ «گلهای رنگارنگ» سازه به دعوت داود پیرنیا با آن همیاری داشت. او در حین فعّالیت هنری خویش، حدود ۳۵۰ نوا انجام کرد. خصوصیت صدای او ذیل و بم‌ها و تحریرهای صدای اوست. بعضا بنان را تبارک‌ترین مجریٔ مدل وزیری-خالقی میدانند. وی همینطور در کنار ادیب خوانساری از اجراکنندگان اثرها صبا و مرتضی محجوبی بود. همینطور به مرکب‌خوانی و تلفیق شعر و موسیقی مسلط بود